Είναι η Εφηβική Χρήση Ηλεκτρονικών Τσιγάρων Πραγματικά Επιδημία;

Το θέμα του εφηβικού ατμισμού χρησιμοποιείται από τους αντιπάλους του ατμισμού ως ένα μέσο για να αποθαρρύνει την δημόσια αποδοχή των ηλεκτρονικών τσιγάρων ως προϊόντων για ενήλικες.

Ο λόγος γι' αυτό είναι αρκετά απλός: το ατμισμα είναι πολύ πιο ασφαλές από το κάπνισμα και κάθε ενήλικας που αλλάζει θα βελτιώσει την υγεία του. Το ατμισμα βοηθά τους καπνιστές; Αυτό είναι βασικά αναντίρρητο. Έτσι, αν το καταλαβαίνεις αυτό, πώς μπορείς να υποστηρίξεις ότι το ατμισμα είναι κακό πράγμα;

Οι σκεπτικιστές λένε ότι το πρόβλημα είναι ο εφηβικός ατμισμός. Αν οι έφηβοι που δεν καπνίζουν αρχίσουν να ατμίζουν σε σημαντικούς αριθμούς, τότε τα οφέλη για τους καπνιστές αντισταθμίζονται - τουλάχιστον λίγο - από πιθανές χθεστικές αξίες για τη νεολαία. Αυτό είναι ένα πραγματικό ζήτημα για πολλούς ανθρώπους και μια δίκαιη ανησυχία - αλλά μόνο αν υποστηρίζεται από τα δεδομένα.

Αλλά τι παίρνουμε; “Η Μεγάλη Ατμισγή πουλά δηλητήριο με γεύση καραμέλας για να προσελκύσει τους εφήβους σε μια ζωή εξάρτησης από τη νικοτίνη!” λένε, επικαλούμενοι κάποιες τρομακτικές στατιστικές από την Εθνική Έρευνα Νεανικού Καπνίσματος (NYTS) και δείχνοντας εικόνες από ηλεκτρονικά υγρά με γλυκιά γεύση σαν να είναι καπνιστές. “Το ατμισμα είναι μια πύλη στο κάπνισμα!” φωνάζουν, επικαλούμενοι μελέτες που δεν μπορούν να διακρίνουν μεταξύ μιας πύλης και της πολύ πιο λογικής εξήγησης της κοινής ευθύνης.

Αυτό που χρειάζεται η συζήτηση, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι μια λογική προσέγγιση στα πραγματικά αποδεικτικά στοιχεία. Γίνονται οι έφηβοι που δεν καπνίζουν κανονικοί ατμιστές; Πρέπει να ανησυχούμε γι' αυτό;

Ένα νέο έγγραφο από τον Κωνσταντίνο Φαρσαλινό, τον Ρικάρντο Πόλοσα και την Βενέρα Τομασέλι εξετάζει δεδομένα από την Εθνική Έρευνα Νεανικού Καπνίσματος του 2015 για να απαντήσει σε αυτές τις ερωτήσεις και περισσότερα. Γιατί το 2015; Αυτό ήταν το υψηλότερο σημείο της υποτιθέμενης «επιδημίας» εφηβικού ατμισμού στις Η.Π.Α.

Κατανοώντας τα δεδομένα

Το έγγραφο έχει ως στόχο να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα από την Εθνική Έρευνα Νεανικού Καπνίσματος του 2015 με τον τρόπο που θα έπρεπε να έχει χρησιμοποιηθεί. Ενώ η αρχική αναφορά του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) σχετικά με τα αποτελέσματα επικεντρώθηκε στον αριθμό των μαθητών που ατμίζουν τον τελευταίο μήνα, ποτέ δεν συζήτησαν πόσο συχνά ατμίζουν οι μαθητές. Ένας ποτέ καπνιστής προσπαθώντας έναν μοναδικό ατμό σε ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι εντελώς διαφορετικός από έναν που ατμίζει κάθε μέρα. Η καθημερινή χρήση είναι δυνητικά ένα ζήτημα; Ένας μοναδικός ατμός πιθανόν να είναι απλώς περιέργεια και ελάχιστα αξίζει να αναφερθεί.

Το έγγραφο επίσης χωρίζει τα δεδομένα μεταξύ ποτέ καπνιστών, ατόμων που έχουν καπνίσει στο παρελθόν αλλά όχι τον τελευταίο μήνα, και τρέχοντων καπνιστών. Αυτό είναι άλλο ένα κρίσιμο σημείο όταν πρόκειται για την εξεύρεση των πραγματικών στοιχείων που δείχνει η NYTS. Είναι οι ποτέ καπνιστές που ατμίζουν απλώς πειραματιστές, ενώ οι τρέχοντες καπνιστές ατμίζουν πιο τακτικά; Αυτό το είδος ερώτησης είναι πολύ πιο ενημερωτικό από την τυπική προσέγγιση δημόσιας υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών, που τους συγκεντρώνει όλους μαζί για να παραγάγει έναν τρομακτικό αριθμό.

Όταν τα δεδομένα της NYTS αναφέρονται από το CDC, η εστίαση είναι πάντα σαφής στον αριθμό των μαθητών που ατμίζουν καθόλου τις τελευταίες 30 ημέρες. Αυτοί που ατμίζουν μια μέρα τον τελευταίο μήνα συγκεντρώνονται με αυτούς που ατμίζουν κάθε μέρα, αν και η αρχική ερώτηση της έρευνας προσφέρει πιο λεπτομερείς πληροφορίες. Το νέο έγγραφο χρησιμοποιεί αυτά τα δεδομένα για να ταξινομήσει τους ατμιστές και τους καπνιστές του τελευταίου μήνα. Το ατμισμα ή το κάπνισμα σε μεταξύ 1 και 19 από τις τελευταίες 30 ημέρες ορίζεται ως σπάνια χρήση και περισσότερο από αυτό ονομάζεται συχνή χρήση.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι περισσότεροι μαθητές δεν ατμίζουν ή καπνίζουν, με περίπου 77 τοις εκατό να μην έχουν ποτέ καπνίσει και γύρω στο 72 τοις εκατό να μην έχουν ποτέ ατμίσει. Από τους μαθητές που είχαν καπνίσει (έστω και μια τζούρα στη ζωή τους), περίπου το 28 τοις εκατό είχαν καπνίσει τον τελευταίο μήνα και το 1,7 τοις εκατό ήταν συχνοί καπνιστές.

Για τους μαθητές που είχαν δοκιμάσει ατμισμα (έστω και μόνο μια τζούρα), λίγο παραπάνω από το 39 τοις εκατό είχαν ατμίσει τον τελευταίο μήνα, αλλά οι μισοί από αυτούς είχαν ατμίσει μόνο μία ή δύο ημέρες. Όπως με τα τσιγάρα, μόνο το 1,7 τοις εκατό ήταν συχνοί ατμιστές και μόλις το 1,1 τοις εκατό ατμίζουν κάθε μέρα.

Αυτά είναι απλά τα βασικά αποτελέσματα, αλλά ήδη δείχνουν καθαρά γιατί η αναφορά οποιασδήποτε χρήσης τις τελευταίες 30 ημέρες δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα της κατάστασης. Μόνο το 12,6 τοις εκατό των μαθητών είχε ατμίσει τουλάχιστον μία φορά τον τελευταίο μήνα. Όταν τα αποτελέσματα αναφέρθηκαν από το CDC, είπαν ότι αυτή η 12,6 τοις εκατό είναι “τρέχοντες ατμιστές,” που υπονοεί συχνή χρήση. Αλλά όπως δείχνει το έγγραφο, η συχνή χρήση αναφέρθηκε πραγματικά μόνο από το 1,7 τοις εκατό των εφήβων. Η πραγματικότητα είναι ότι οι έφηβοι είναι κυρίως περιστασιακοί πειραματιστές, παρά τακτικοί χρήστες σε κίνδυνο εθισμού.

Γιατί ατμίζουν οι έφηβοι;

Αλλά τίποτα από αυτά δεν φτάνει πραγματικά στην καρδιά του ζητήματος. Σημαντική ερώτηση είναι ποιοι έφηβοι ατμίζουν συχνά. Αν είναι κυρίως έφηβοι που καπνίζουν, το ατμισμα έχει σχεδόν σίγουρα θετική επίδραση για τους μαθητές γυμνασίου και λυκείου. Αν πολλοί έφηβοι που δεν έχουν καπνίσει ποτέ αρχίζουν να ατμίζουν, τότε μπορεί να είναι ότι το ατμισμα προκαλεί πραγματικά πρόβλημα. Οι επίσημες επικοινωνίες του CDC τείνουν να το παρουσιάζουν με αυτόν τον τρόπο με βάση τον πρόσφατο ατμισμό ή ακόμη και λιγότερο πρόσφατους πειραματισμούς, αλλά τι λένε πραγματικά τα δεδομένα;

Το έγγραφο εξετάζει τους ρυθμούς ατμισματος σύμφωνα με την κατάσταση καπνίσματος και τα ευρήματα είναι αρκετά προβλέψιμα. Μόνο το 5,5 τοις εκατό των εφήβων που δεν είχαν καπνίσει είχαν ατμίσει τις τελευταίες 30 ημέρες και από αυτούς, το 58 τοις εκατό μόνο ατμίσουν μια ή δύο ημέρες το μήνα. Συνολικά, μόλις το 0,3 τοις εκατό των εφήβων που δεν καπνίζουν ήταν συχνοί ατμιστές - αυτό είναι μόλις τρεις σε χίλια.

Για όσους είχαν καπνίσει πριν αλλά όχι πρόσφατα, περίπου το 28 τοις εκατό είχαν ατμίσει το τελευταίο μήνα. Από αυτούς, σχεδόν το 44 τοις εκατό είχαν ατμίσει μόνο μία ή δύο ημέρες και μόλις το 11,4 τοις εκατό ατμίζουν συχνά το μήνα. Για τους μαθητές που είχαν καπνίσει το τελευταίο μήνα, το 58 τοις εκατό είχαν επίσης ατμίσει και περίπου το 28 τοις εκατό από αυτούς ήταν συχνοί ατμιστές και το 19 τοις εκατό ατμίζουν καθημερινά.

Όταν οι ερευνητές εξέτασαν τη σύνδεση μεταξύ του πόσο συχνά οι έφηβοι κάπνιζαν και πόσο συχνά ατμίζουν, διαπίστωσαν ότι οι πιο συχνές καπνιστές ήταν πιο πιθανό να είναι και συχνοί ατμιστές. Για παράδειγμα, ενώ το 7,3 τοις εκατό των σπάνιων καπνιστών ατμίζουν κάθε μέρα, το 17 τοις εκατό των συχνών καπνιστών το έκανε. Ομοίως, πάνω από το 83 τοις εκατό των μαθητών που ατμίζουν συχνά τον τελευταίο μήνα είχαν καπνίσει πριν και μόλις το 14 τοις εκατό από αυτούς ήταν ποτέ καπνιστές. Για τον πειραματισμό ατμισματος μόνο μία ή δύο ημέρες τον τελευταίο μήνα, σχεδόν το 41 τοις εκατό ήταν ποτέ καπνιστές, με περίπου το 36 τοις εκατό να έχουν καπνίσει προηγουμένως αλλά όχι πρόσφατα και το υπόλοιπο να είναι καπνιστές του τελευταίου μήνα.

Η μελέτη αναδεικνύει μια σαφή εικόνα που συνοψίζεται ωραία από τις αναλύσεις που εκτέλεσαν οι συγγραφείς στα δεδομένα. Οι μαθητές που είχαν καπνίσει πριν είναι πιο πιθανό να ατμίσουν παραπάνω από οκτώ φορές από τους ποτέ καπνιστές και οι πρόσφατοι καπνιστές ήταν περισσότερο από 11 φορές πιο πιθανό να έχουν ατμίσει πρόσφατα από τους μαθητές που δεν είχαν καπνίσει τις τελευταίες 30 ημέρες. Οι συχνοί καπνιστές ήταν πιο πιθανό να ατμίσουν τον τελευταίο μήνα από τους σπάνιους καπνιστές και οι δύο ήταν πιο πιθανό από τους μη καπνιστές.

Η ιστορία είναι απλή: το κανονικό, συχνό ατμισμα είναι πολύ πιο κοινό μεταξύ των κανονικών, συχνών καπνιστών και οι μαθητές που καπνίζουν λιγότερο είναι πολύ πιο πιθανό να ατμίσουν μόνο πειραματικά.

Είναι ο εφηβικός ατμισμός πραγματικό πρόβλημα;

Η μεγάλη ερώτηση που βοηθά αυτό το έγγραφο να απαντήσει είναι αν το άτμισμα των εφήβων είναι πραγματικά κάτι για το οποίο πρέπει να ανησυχούμε, και η απάντηση με βάση τα στοιχεία είναι «όχι». Όσον αφορά το γιατί, η σύγκλιση των συγγραφέων το συνοψίζει πραγματικά:

«Αν και υπάρχει εύλογη ανησυχία για την πρόσφατη αύξηση στη χρήση ατμιστικών συσκευών κάποια στιγμή στη ζωή τους και την τελευταία 30ήμερη χρήση μεταξύ των νέων στις ΗΠΑ, τα δεδομένα που αναφέρονται εδώ δείχνουν ότι η πλειοψηφία της χρήσης ατμιστικών συσκευών είναι πειραματική ή σπάνια ενώ η τακτική χρήση είναι ελάχιστη μεταξύ των ατόμων που δεν έχουν καπνίσει ποτέ.»

Η αύξηση του ατμισματος στους εφήβους είναι αναμενόμενη, διότι οι ατμιστικές συσκευές είναι ακόμη αρκετά καινούργιες, υπάρχουν πολλές νόστιμες γεύσεις, και είναι πολύ ασφαλέστερες από το κάπνισμα. Αλλά οι συγγραφείς τονίζουν ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της χρήσης είναι σπάνιο και περιστασιακό.

Οι αποφάσεις του CDC να ορίσει τη «τρέχουσα χρήση» ως οποιαδήποτε ατμισμα τον τελευταίο μήνα και να αγνοήσει εντελώς τη συχνότητα χρήσης, έχει συμβάλει σε πολλές παρανοήσεις γύρω από το θέμα. Η ατμισμα συχνά παρουσιάζεται ως μια επιδημία εθισμού και καταναγκαστικής συμπεριφοράς, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι είναι κυρίως μια επιδημία πειραματισμού — εκτός από την ομάδα που θα ωφεληθεί πραγματικά: τους τακτικούς καπνιστές.

Υπάρχουν κάποια γνήσια ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν – για παράδειγμα, ένα μικρό ποσοστό των ατόμων που δεν έχουν καπνίσει ποτέ μπορεί να μεταφραστεί σε έναν μεγάλο αριθμό εφήβων, επειδή οι περισσότεροι δεν έχουν καπνίσει ποτέ – αλλά ο μόνος τρόπος για να διαπιστωθεί αν αυτό είναι πραγματικό πρόβλημα είναι μέσω τακτικής παρακολούθησης των λεπτομερών στοιχείων. Όπως δείχνει αυτό το έγγραφο, η κατάσταση φαίνεται να είναι πολύ διαφορετική όταν την εξετάζετε λεπτομερώς, αντί να βασίζεστε σε γενικές, παραπλανητικές πινελιές όπως συχνά κάνουν οι αναφορές του CDC.

Η άβολη αλήθεια για το CDC είναι ότι αν οι περισσότεροι τακτικοί ατμιστές είναι καπνιστές και πρώην καπνιστές – και είναι – η αύξηση των ατμιστικών συσκευών μπορεί να είναι κάτι καλό για τους εφήβους με τον ίδιο τρόπο που είναι για τους ενήλικες. Η ατμισμα είναι σύ ally της δημόσιας υγείας, είτε η δημόσια υγεία επιλέξει να το αποδεχτεί είτε όχι.