Komercyjny wzrost ZYN w ciągu ostatnich kilku lat był meteoryczny. Chociaż wszystkie metody THR (redukcji szkód spowodowanych tytoniem) powinny być świętowane, torebki nikotynowe takie jak ZYN oferują unikalne zalety w porównaniu do e-papierosów i podgrzewanych produktów tytoniowych. Są prostsze i bardziej dyskretne, a także nie stwarzają ryzyk związanych z inhalacją, co może częściowo wyjaśniać ich wykładniczy wzrost.
Inne wyjaśnienie to ich podobieństwo do popularnych produktów tytoniowych bezdymnych, szczególnie szwedzkiego snusu. Europejczycy przyzwyczajeni do snusu porcjowanego (zawartego w torebkach) oraz Amerykanie używający wilgotnego sznapsa (dip) szybko uchwycili koncept torebki.
Jak więc tu dotarliśmy? Kiedy ZYN pojawił się na rynku i jak torebki nikotynowe stały się tak popularne? Artykuł ten dostarczy skróconej historii produktów tytoniowych bezdymnych, a także zbada ewolucję ZYN, skąd pochodzi i jak stał się najlepiej sprzedającą się torebką nikotynową na świecie. Jeśli jesteś użytkownikiem snusu lub torebek nikotynowych, czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak to wszystko się zaczęło.
Historia torebek nikotynowych
Torebki nikotynowe zostały wynalezione na początku lat 2000, ale historia tytoniu bezdymnego sięga znacznie dalej. Wynik z 2021 roku w Utah ujawnił, że używanie tytoniu przez ludzi sięga co najmniej 12 300 lat. Jednak roślina tytoniu była nieznana poza Amerykami aż do lat 1500, kiedy europejscy odkrywcy przywieźli roślinę z powrotem. To właśnie wtedy rozpoczęła się ewolucja torebek nikotynowych.
Upowszechnienie snufu nosowego we Francji
Jean Nicot, francuski ambasador w Portugalii, jest często uznawany za popularyzatora snufu nosowego w połowie XVI wieku. Nicot najpierw zdobył tytoń—prawdopodobnie sprowadzony z Florydy—od przyjaciela i botanika Damião de Goes, który następnie zaczął uprawiać go w swoim ogrodzie na potrzeby eksperymentów.
Nicot później podarował część swojego tytoniu królowej Francji, Katarzynie Medycejskiej, jako możliwy środek na jej przewlekłe migreny. Nakazał jej rozgnieść liście i inhalować je przez nos—ta sama technika była stosowana przez rdzennych Amerykanów. Nie tylko złagodziło to dolegliwości królowej, ale ona tak głośno święciła tytoń, że szybko zaczęto nazywać go Herba Regina, czyli „zioło królowej.”
Dzięki wpływom królewskim, snuf nosowy szybko stał się popularnym trendem wśród francuskiej klasy wyższej, a w końcu również wśród plebejuszy. Uważano go wówczas za lekarstwo, stosowane w leczeniu różnych schorzeń, takich jak bóle głowy, przeziębienia, ukąszenia owadów, rany, zawroty głowy i grzybica. Aktywny związek zawarty w tytoniu ostatecznie nazwano na cześć Nicota: nikotyna—i roślina tytoniu otrzymała rodzaj Nicotiana.
Rozwój snusu w Szwecji
Snuf nosowy pojawił się w Szwecji w latach 30. XVII wieku, ponownie początkowo popularyzowany przez klasę wyższą. W XVIII wieku Szwedzi zaczęli na dużą skalę uprawiać krajowy tytoń, co w końcu doprowadziło do zmiany w użyciu. Pomysłowi rolnicy zaczęli rozwijać unikalną metodę przetwarzania i konsumowania tytoniu. Mieliby go mielić w młynach, mieszać z różnymi składnikami (woda, sól, potaż) i fermentować w słoikach przez okres do sześciu miesięcy. Ten fermentowany tytoń (oralny snus) był spożywany poprzez włożenie go do wargi, w przeciwieństwie do wciągania przez nos.
W 1822 roku Jakob Fredrik Ljunglöf raz jeszcze zmienił bieg wydarzeń, wprowadzając pasteryzację do produkcji snusu. Proces ten był nie tylko znacznie szybszy, ale również zabijał potencjalnie szkodliwe mikroby i zwiększał trwałość produktu. Ta innowacja, w połączeniu z klasyczną recepturą snusu Ljunglöfa, doprowadziła do powstania Ettan—najstarszej marki snusu, która wciąż jest na rynku.
Wynalezienie snusu porcjowanego
Kolejna duża innowacja miała miejsce 155 lat później wraz z wynalezieniem pierwszego snusu porcjowanego. Naukowcy ze Swedish Match oparli pomysł na herbatnikach, tworząc cienką torebkę, która pozwalała na wydostawanie się smaku i nikotyny, ale trzymała luźny tytoń z dala od ust użytkownika.
W 1977 roku firma wprowadziła na rynek pierwszy komercyjny snus porcjowany, o nazwie Tre Ankare. Snus porcjowany niemal natychmiast zaczął dominować na rynku szwedzkim, kładąc fundamenty pod rozwój torebek nikotynowych.
Kiedy wynaleziono torebki nikotynowe?
Pierwsze spojrzenie na torebki nikotynowe, które znamy dziś, pojawiło się kilka dziesięcioleci później. Zostały one opracowane przez szwedzką firmę o nazwie Niconovum—pod przewodnictwem uznanego eksperta ds. nikotyny i zaprzestania palenia Karla Olova Fagerströma—na początku XXI wieku. Ich torebki 2 mg zostały zarejestrowane jako produkt terapeutyczny zastępujący nikotynę (NRT) w 2008 roku pod nazwą handlową Zonnic.
Producenci snusu szybko zdali sobie sprawę z potencjału torebek nikotynowych jako produktu konsumpcyjnego i zaczęli rozwijać własne torebki. Jedną z tych firm była Swedish Match, a ich torebka nikotynowa nosiła nazwę ZYN.
Historia ZYN
Gdzie wynaleziono ZYN?
ZYN został wynaleziony przez Swedish Match, największego producenta snusu w Skandynawii. Produkt został opracowany przez biochemików Mattiasa Sharpe-Sjöberga i Linusa Mealeya na początku lat 2010.
Kiedy ZYN wszedł na rynek?
ZYN został po raz pierwszy wprowadzony na rynek testowy w USA w 2014 roku. W 2016 roku Swedish Match znacznie rozszerzył swoją zasięg komercyjny, udostępniając ZYN w ponad 4 000 sklepów w zachodniej części USA. Zwiększona ekspozycja i dostępność prowadziły do wykładniczego wzrostu w ciągu następnych kilku lat.
Swedish Match dostarczył około miliona pojemników w pierwszym kwartale 2017 roku. Ta liczba wzrosła do ponad 131 milionów w pierwszym kwartale 2024 roku. ZYN obecnie posiada ponad 70 procent rynku torebek nikotynowych w USA.
Jeśli nie zostanie zatrzymany przez surowsze regulacje na całym świecie, niewiarygodny roczny wzrost ZYN wydaje się mało prawdopodobny, aby wkrótce zwolnił.
Gdzie produkowane są produkty ZYN?
ZYN były pierwotnie produkowane tylko w Szwecji, ale obecnie produkty ZYN w USA są produkowane w zakładzie Swedish Match w Owensboro, Kentucky. Rozszerzenie obejmowało budowę zakładu produkcyjnego o wartości 115 milionów dolarów i powierzchni 16 000 stóp kwadratowych oraz stworzenie 120 nowych miejsc pracy. W lipcu 2024 roku firma ogłosiła, że wybuduje drugi zakład produkcyjny ZYN w USA w Aurora, Colorado.
Kto teraz posiada ZYN?
Pod koniec 2022 roku, Philip Morris International (PMI) nabył udziały producenta ZYN, szwedzkiej firmy Match. Miało to miejsce zaledwie 21 miesięcy po przejęciu AG Snus, twórców marki Shiro, co było pierwszym krokiem PMI w kierunku woreczków nikotynowych. Oba przejęcia spełniały cel PMI, aby priorytetowo traktować produkty wolne od dymu i odejść od tytoniu palnego. PMI zaprzestał produkcji woreczków nikotynowych Shiro w 2023 roku, decydując się poświęcić swoją uwagę i zasoby na bardziej popularną markę ZYN.
Martin Makary zrezygnował z pozycji komisarza FDA po burzliwej kadencji, która obejmowała zmagania z Białym Domem w sprawie regulacji vape.
FDA zatwierdziła sprzedaż czterech nowych podów do urządzenia Glas G2, w tym pierwszych dwóch legalnych produktów do waporyzacji o smaku owocowym.
FDA stworzyła listę e-papierosów dopuszczonych do sprzedaży, ale lista zawiera również uzupełnienia, duplikaty oraz produkty niezwiązane z e-papierosami.
Od 1 kwietnia Francja skryminalizowała sprzedaż i posiadanie pouchy nikotynowych oraz innych beztytoniowych produktów doustnych z nikotyną.
VOOPOO ARGUS G4 i G4 Mini przenoszą serię na nowy poziom, oferując zbiorniki multi-ohm o pojemności 3,5 mL i baterie 1650 mAh. Przeczytaj naszą recenzję, aby dowiedzieć się więcej.
VOOPOO NAVI x Cyph Kit 80K to refillowalny pod vape, który przebrany jest za jednorazowy. Zawiera urządzenie o pojemności 1500 mAh, pusty pod i 30 mL e-liquid.
Whatabar Linko 40K to kompaktowy, mieszczący się w dłoni jednorazowy produkt z dwoma trybami mocy i zbiornikiem o pojemności 18 mL. Przeczytaj naszą recenzję, aby dowiedzieć się, jak się sprawuje.
ALIBARBAR SWIRL 50K to jednorazowy produkt o pojemności 3500 mAh i 18 mL, z podwójnymi siateczkowymi cewkami, mocnym smakiem i gładkim, luźnym zaciągnięciem MTL. Zobacz, jak dobrze działa.
