Ben burada, geleneksel bilgelerin şaşırtıcı rakamlar ve çarpık tütün politikalarının tuğla duvarı ile karşılaştığı Hindistan'ın kafa karıştırıcı durumu hakkında size bilgi vermek için buradayım. Ülke, dünyada tütünün ikinci en büyük tüketicisidir: Hindistan, tütünle ilgili hastalıklara yılda 22 milyar doları harcıyor, 120 milyon Hintli sigara içiyor ve her yıl 900.000 kişi tütün kullanımı nedeniyle ölüyor. Kesinlikle, neredeyse bir milyon yıllık ölüm, devletin zarar azaltma yoluyla önleyici tedbirleri ciddi bir şekilde düşünmesini teşvik etmelidir.
Ama tam tersi oluyor. Beş Hint eyaleti vaping'i yasakladı, diğerleri bunun yanındadır ve birkaç gün önce Birlik sağlık bakanı JP Nadda Parlamentoda belirtti ki hükümet, elektronik sigaralar üzerinde ulusal bir yasak düşünmektedir. Bu neden oluyor? Teknolojiyi benimsemekten kaçınmayan bir ülke, milyonlarca hayatı kurtaracak teknolojik bir çözümü neden söndürmeye çalışıyor?
Bunun başlıca sebebi, pek de şaşırtıcı olmamakla birlikte, ekonomik. son GATS anketine göre, Hindistan'ın yüzde 29'u bir şekilde tütün kullanmasına rağmen, bunların sadece yüzde 4'ü sigara içiyor ve bu da toplam tütün tüketiminin ancak yüzde 11'ini oluşturuyor. Diğer yüzde 89'u, 'bidi' olarak bilinen elle sarılmış bir sigara ile birlikte, bir dizi sigarasız ürünle oluşturulurken, bu dünya genelinde sigaraların tütün tüketiminin yüzde 90'ını oluşturduğu yerlerden oldukça farklı.
Tütün vergisinin segment boyunca dağılması beklenirdi, fakat yine yanlış. Toplam tütün kullanıcılarının çok küçük bir bölümünü oluşturmasına rağmen, sigara içenler 5.3 milyar dolarlık yıllık tütün vergisinin yüzde 87'sini ödüyor ve bu, Hindistan'daki sigaraları dünyadaki en pahalılar arasında yapıyor. Kişi başı GSYİH'nın yüzdesi olarak, Hindistan'daki sigara vergileri ABD'dekilerin neredeyse 14 katı, Japonya'dakilerin dokuz katı ve Çin'dekilerin neredeyse yedi katıdır. Böylece, sigara içenler sayıca orantısal olarak küçük olmalarına rağmen, Hindistan'ın para kaynağı haline geliyor ve bu dengeyi bozan her şey direnişle karşılanıyor.
Sonra geçim kaynakları meselesi var. Çiftçiler, Hindistan'ın hâlâ büyük ölçüde tarıma dayalı ekonomisinin merkezini oluşturuyor ve Hindistan dünyada tütünün ikinci en büyük üreticisidir. Bu endüstri 45 milyon geçim kaynağını destekliyor ve tütün mahsulü en zengin temettüleri sağlıyor. O halde, sigara için kullanılan flue-cured tütünün en çok üretildiği Karnataka eyaletinin, vaping üzerinde tamamen bir yasak koyan ilk yer olması şaşırtıcı değil.
Ancak bunların hiçbiri milyonların ölmesine devam etme bahanesi olamaz. Bu vicdansız bir durumdur ve aynı zamanda kötü bir ekonomik yaklaşımdır. Devlet, diğer tütün kullanıcıları için alışkanlığı sübvanse etmek üzere sigara içenlere güvenmek yerine, vergi yükünü yaymayı ve yasaklayıcı fiyatlandırmanın (eğer işe yarıyorsa) faydalarının herkes tarafından hissedilmesini sağlamayı, tüm kategoriler için zarar azaltma yollarını keşfetmeyi, snus da dahil, ve tütün çiftçilerini ve endüstriyi diğer gelir kaynaklarına geçiş yapmaları için yollar bulmayı düşünmelidir.
Ama bu, siyasi irade gerektiriyor ve seçeneklerin var olduğunu kabul etmeyi gerektiriyor. İşte bu noktada Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), 'kanıtlar net değil' yanlışları ve 'Büyük Tütün kötü' gündemi ile sahneye çakılmakta, DSÖ’ye fon ve doğrulama için güvenen kamu sağlığı yetkilileri tarafından alkışlanmakta ve altın yumurtasını bırakmaya isteksiz bir hükümetle birlikte.
DSÖ, bu bölgede sağlık politikasını, bir dizi sosyal yardım programı için para ödeyerek kontrol altına alırken, odayı tuhaf bir şekilde mevcuttan habersiz bırakıyor - devletin sahip olduğu tütün şirketleri (Hint hükümeti, ülkedeki en büyük tütün firması olan ITC'nin yüzde 32 hissedarıdır). Hindistan, DSÖ'nün Tütün Kontrolü İfadesi'nin (FCTC) başkanlığını yürütmektedir; 2016 yılında Yeni Delhi'de yapılan Sonuç Bildirgesi'nde, 'henüz ENDS'i yasaklamamış ülkeler'i dürtme mesajı zarar azaltma gemisini uçurumdan aşağıya sürüklemiştir.
Bu yanlış anlayışı benimseyerek, Hindistan Tıp Derneği, elektronik sigaraların diğer tütün ürünleri gibi olduğunu ve bu kadar zararlı olduğunu ilan etti, aynı zamanda, bir bölümü, Bloomberg Hayır Kuruluşu'ndan yasadışı fon kabul ederken suçüstü yakalanan anti-tütün lobisi, vaping yasakları için çağrıda bulunarak devreye girdi. Medya da, vaping karşıtlığı propagandası yaparak ve bulabildikleri her yarım pişmiş araştırmayı takip ederek bir rol oynamakta, Büyük Tütün'e karşı çıkma moralistik bir arzu ile hareket ederken vaping'in hala büyük ölçüde halk tarafından yönlendirilen, yerel bir hareket olduğunu tamamen göz ardı etmekte.
Her taraftan bu baskının etkisi, vaping'in Hindistan'da gerçekten yaygınlaşmasını sağlamadı ve şu anda 200.000'den fazla vaping kullanıcısı yok. Bunlar da kohezif bir grup değil, çoğu ekipman ve e-sıvıları yurtdışındaki sitelerden veya sokak kenarındaki tütün satıcılardan şüpheli kalitede sıvılar alarak temin ediyor. Bu ortamda bir direniş örgütlemek bu yüzden zorlu bir iş oldu. Ama organize olduk ve bu konuda ciddi bir çalışma yapıldı.
Haziran 2016'da Karnataka yasaklarından sonra, birkaç vaping kullanıcısı, yasaklarla savaşmak ve bu daha güvenli alternatif hakkında farkındalığı artırmak için bir savunuculuk platformu oluşturmak üzere bir araya geldi; Hindistan Vaping Derneği (AVI). O zamandan beri Karnataka ve Jammu & Keşmir eyaletlerindeki vape yasaklarına karşı hukuki bir mücadele başlattık ve merkezi hükümeti içeren Yeni Delhi'de açılan bir vaping davasına müdahale etmeyi planlıyoruz. Umut, yasama organlarının yargı aracılığıyla, tercihlerinin kısıtlanmasının - daha güvenli tercihler - vatandaşların haklarını ihlal ettiğinin farkına varmasıdır, özellikle yokluklarında ciddi sonuçlarla karşı karşıya kaldıklarında.
Bu, Hindistan'ın vaping kullanıcıları için ya yap ya da yok ol yılı olacak: merkezi hükümet kararını açıklayacak ve DSÖ'nün COP8 toplantısı, vaping'in küresel ölçekte nasıl karşılandığını gösterecek.
Hindistan'ın şu an ihtiyacı olan, dünya çapında müdahale, en çok da sorunun nikotin iletim mekanizması olduğunu kabul eden hükümetlerden. Ancak bunun yanı sıra araştırmacılar, savunucular, üreticiler ve vaping kullanıcılarından, ister fark etsinler ister fark etmesinler, bu ülkenin alacağı yönle ilgili herkesin bir pay sahibi olduğu bir müdahale de gerekiyor. Ayrıca, bizim durumumuzu belirlemek için güvenilir yerel araştırmalara, etkili farkındalık programlarına ve güçlü PR'ye ihtiyacımız var. Çocukların bu yeni nikotin ürünlerine erişimini engelleyen ve güvenli kullanımını sağlayan sanayi standartlarının gerekliliği de göz ardı edilmemelidir.
Bu yıl Hindistan’ın vape kullanıcıları için ya yap ya da bozulacak bir yıl olacak: merkezi hükümet hükmünü verecek ve WHO’nun COP8 toplantısı, vapingin dünya genelinde karşılaştığı muameleyi işaret edecek. Ayrıca, Bangkok’ta yakın zamanda INNCO (Uluslararası Nikotin Tüketici Örgütleri Ağı) Asya Pasifik girişimi kapsamında tanıştığım çoğu Asya ülkesinin vape derneği temsilcileri için de geçerli. Bu ülkeler arasında farklılıklar var, ama aynı zamanda yasaklar düşünmeye başlayan hükümetler ve yoğun WHO baskısının var olduğu ortak bir bağ da var; bu durum toplu bir karşı duruşu gerektiriyor.
Bu bölgenin dünyadaki en yüksek sigara içen sayısına sahip olması ve en güvenli alternatiflere en çok ihtiyaç duyması gerekiyor, ama burada aynı zamanda bilim inkarcılarının en derin şekilde direndiği yer; bu da vapingi kurtarma mücadelesinde sıfır noktasını oluşturuyor. Bunu kazanmak için elimizden gelen her şeyi yapalım.
Sigara satışlarının düşmesi nedeniyle, ABD'deki eyalet hükümetleri ve dünyadaki ülkeler, vergi geliri için yeni bir kaynak olarak buhar ürünlerine yöneliyor.
Amerika Birleşik Devletleri'nde vaping ürünleri lezzet yasakları ve çevrimiçi satış yasakları ile diğer ülkelerde satış ve bulundurma yasaklarının bir listesi.
PouchPoint'a daha yakından bir bakış, rekabetçi fiyatlar, geniş seçim ve sorunsuz bir alışveriş deneyimi sunan bir çevrimiçi nikotin pouch mağazası.
Vape pazarının nereye gittiğine dair pratik, veri odaklı bir analiz - ve işinizi düzenleyici ve kategori değişimlerinin önünde nasıl konumlandıracağınız.
