Hoe oud moet je zijn om te vapen?

Vapen is snel gegroeid in het afgelopen decennium en is de meest populaire consumentencompetitie voor sigaretten geworden, en het meest voorkomende product dat wordt gebruikt om te stoppen met roken. Maar samen met de toegenomen populariteit is er een probleemgroep klanten ontstaan: nieuwsgierige tieners. Regulators en wetgevers hebben een verscheidenheid aan strategieën gebruikt om adolescenten weg te houden van vaporproducten, en tot nu toe is de meest voorkomende strategie geweest om te reguleren hoe oud je moet zijn om vape-producten te kopen.

Net als bij alcohol is het handhaven van een wettelijke minimumleeftijd voor de verkoop van e-sigaretten geen perfecte oplossing, maar het is de meest betrouwbare manier om tienervapen te verminderen. Voor wetgevers is het niet eenvoudig om te bepalen hoe oud je moet zijn om te vapen, hoe oud je moet zijn om een vape te kopen, de straffen voor detailhandelaren die de wet overtreden en hoe een leeftijdsregels voor aankopen te handhaven. Uiteindelijk kunnen wetgevers die het verkeerd doen per ongeluk het roken onder jongeren of volwassenen verhogen, of helpen een zwarte markt creëren.

In de meeste landen wordt vapen ofwel gereguleerd als een tabaksproduct, als onderdeel van een zelfstandige consumentenproductcategorie, of wordt het helemaal niet specifiek gereguleerd. In sommige landen zijn vaporproducten verboden. In de landen die e-sigaretten reguleren, is de wettelijke leeftijd om ze te kopen meestal dezelfde leeftijd waarop burgers als volwassenen worden beschouwd. In de meeste landen is die leeftijd 18, maar het varieert, zoals we zullen zien. In de Verenigde Staten—de grootste vape-markt ter wereld—is de wettelijke leeftijd voor vapen nu 21.

Wat is de wettelijke leeftijd om vapes te kopen in de VS?

Onder druk van tabakscontrolegroepen en bezorgde ouders heeft het Congres in december 2019 een federale Tobacco 21-wet aangenomen. De nieuwe maatregel, opgenomen in de jaareinde federale begrotingswet, werd op 20 december door president Trump ondertekend en trad onmiddellijk in werking. Hoewel het sigaretten en andere tabaksproducten dekt, kwam de aanzet om de wet aan te nemen voort uit bezorgdheid over tienervapen.

De wet voegt een regel toe aan de Food, Drug and Cosmetic Act waarin staat dat "het onwettig is voor enige detailhandelaar om een tabaksproduct te verkopen aan iemand die jonger is dan 21 jaar." Het vereist dat elke staat moet aantonen dat de leeftijdsgrens wordt gehandhaafd—zelfs als de staat zelf geen eigen Tobacco 21-wet heeft aangenomen—of het risico loopt een deel van zijn federale subsidies voor verslavingspreventie te verliezen.

De nieuwe wet legt geen straffen op voor aankoop, gebruik of bezit (vaak "PUP-wetten" genoemd) door degenen onder de 21 (hoewel staten en gemeenten vrij zijn om die wetten toe te voegen), maar alleen voor detailhandelaren die aan minderjarige klanten verkopen. Huidige lokale wetten die bepaalde groepen (bijvoorbeeld actieve militaire leden) vrijstellen, worden nu voorafgegaan door de federale wet, die geen dergelijke vrijstellingen bevat.

De push voor Tobacco 21-wetten

Een deel van de Deeming Rule van de Food and Drug Administration in 2016 was een federaal verbod op de verkoop van vaporproducten aan personen jonger dan 18. Door de tabaksvrije apparaten en e-liquids als tabaksproducten te beschouwen, vielen ze automatisch onder de bestaande federale restrictie op het verkopen van tabaksproducten aan minderjarigen. De minimumleeftijd om vapes te kopen was een belangrijke eis van activisten voor tabakscontrole, die de vape-markt al lange tijd als een "wilde westen" weergaven die bedwongen moest worden door de FDA. De waarheid is minder opwindend: 48 staten hadden al hun eigen leeftijdsrestricties tegen de tijd dat het federale agentschap actie ondernam.

Maar zelfs voordat de federale leeftijdsrestrictie in de Deeming Rule in mei 2016 van kracht werd, begonnen tabakscontrolegroepen hoger te mikken. New York City voerde in 2014 de eerste zogenaamde Tobacco 21-wet in. In 2016 werd Hawaii de eerste staat die dit deed, en Californië volgde later dat jaar. Tegen de tijd dat het Congres de federale wet aannam, hadden 19 staten en meer dan 500 steden en gemeenten T-21-beperkingen opgelegd.

Voorstanders van het verhogen van de wettelijke leeftijd boven de 18 zeiden dat als jonge potentiële rokers (of vapers) niet regelmatig sociaal verkeer hadden met mensen oud genoeg om tabak of vape-producten legaal te kopen, minder tieners toegang zouden hebben en regelmatige gebruikers zouden worden. Veel eindexamenkandidaten zijn 18, zeiden ze. Die jonge volwassenen kunnen de producten legaal kopen, die ze vervolgens delen met of verkopen aan de jongere studenten. Maar weinig middelbare scholieren hebben vrienden van 21 jaar.

Echter, de Family Smoking Prevention and Tobacco Control Act verhinderde de FDA om de wettelijke leeftijd om tabak te kopen boven de 18, de wettelijke meerderjarigheidsleeftijd, te verhogen. Totdat ze het Congres konden overtuigen de wet te wijzigen, besloten anti-rookgroepen steden en staten te lobbyen om hun eigen leeftijdsgrenzen in te voeren. En dat is precies wat ze deden.

Voor één organisatie is het verhogen van de leeftijd om tabaksproducten te kopen haar enige doel geweest. Opgericht door een medische professor van de Ohio State University, Tobacco 21 en de moederorganisatie de Preventing Tobacco Addiction Foundation zijn niet alleen tegen roken, maar handhaven ook een zero-tolerance beleid ten aanzien van vapen. Volgens de nicotine consumentenorganisatie CASAA, "pleitbezorgers van T-21 wetgeving hebben als leidende principe de uiteindelijk eliminatie van tabak en nicotineproducten uit de markt."

Eigenlijk was de oprichter van Tobacco 21, Rob Crane, daadwerkelijk tegen wetten die de wettelijke leeftijd om sigaretten te kopen zouden verhogen als ze vapenproducten zouden uitsluiten. De Tobacco 21-website zegt dat de organisatie alleen "een verhoging naar leeftijd 21 voor tabaksproducten ondersteunt als het ook e-sigaretten en andere nicotineproducten zonder uitzonderingen of bevoorrading van verhoogde lokale controle omvat."

De 2018-19 vaping morele paniek, die zich richtte op tienergebruik van de populaire JUUL-pod vape, leidde tot intensievere inspanningen om de verkoop van damp aan minderjarigen te verbieden. De staatlijke wetgevende sessie van 2019 produceerde T-21 voorstellen in tientallen staten. De vraag naar een federale wet had een omslagpunt bereikt. Toen het Congres eindelijk Tobacco 21 aannam in december 2019, was er geen serieuze oppositie.

Aanneming van Tobacco 21 betekent niet dat alle 18- tot 20-jarigen zullen stoppen met vapen of roken. Veel jonge volwassenen zullen kiezen voor welk nicotineproduct het gemakkelijkst te verkrijgen is, wat heel goed sigaretten kunnen zijn. Volgens één studie, is het waarschijnlijk dat het verhogen van de minimum wettelijke verkoopleeftijd voor vapingproducten een aanzienlijk aantal jonge volwassen vapers naar sigaretten zal sturen.

De wettelijke leeftijd om zero-nicotine producten te kopen

De Deeming Regel definieert e-sigaretten en e-vloeistoffen als tabaksproducten, of componenten of onderdelen van tabaksproducten. Omdat componenten en onderdelen kunnen worden gebruikt om de prestaties van een "afgewerkt product" te modificeren, worden ze ook gereguleerd als tabaksproducten.

Zolang zero-nicotine e-vloeistoffen kunnen worden gebruikt met een product (zoals een mod of atomizer) dat ook kan worden gebruikt met nicotine-bevattende e-sap, wordt het op dezelfde manier gereguleerd. Het kan dom klinken, maar zo rechtvaardigde de FDA het opnemen van items zoals atomizer coils, batterijen en computer software in zijn definitie van tabaksproducten.

Omdat het gedefinieerd is als een tabaksproduct, is het illegaal voor een retailer om zero-nicotine e-vloeistof te verkopen aan iemand onder de 21.

De leeftijd om te vapen in landen over de wereld

Afgezien van landen die vapes hebben verboden, en degenen die geen vapen reguleringen hebben, gebruiken de meeste landen gewoon de wettelijke volwassen leeftijd om de minimumleeftijd voor het kopen van dampproducten (en andere volwassen producten) vast te stellen.

Sommige landen hebben een nationale wettelijke leeftijd, maar individuele staten of provincies mogen wettelijke leeftijden vaststellen die hoger zijn. Canada heeft bijvoorbeeld een nationale minimumleeftijd van 18, maar veel provincies en territoria hebben 19 als de leeftijd ingesteld om vapingproducten te kopen. In Australië zijn de verkopen van nicotine-bevattende consumptiegoederen (behalve sigaretten) illegaal zonder een doktersrecept, maar niet-nicotine vapes zijn toegestaan, en de leeftijd om te kopen varieert van staat tot staat.

Als je van plan bent om naar een ander land te reizen met je vapingproducten, is het verstandig om bij de autoriteiten in dat land te informeren voordat je vertrekt om de meest recente informatie over vapingwetten en -praktijken te vinden.

Leeftijd 18

Leeftijd 19

Leeftijd 20

Leeftijd 21

(Bronnen: Johns Hopkins Universiteit's Global Tobacco Control site; de Knowledge-Action-Change Global State of Tobacco Harm Reduction site; en oorspronkelijk onderzoek.)

Wie weet wanneer de volwassenheid begint?

Niemand weet wanneer de adolescentie eindigt en de volwassenheid begint. In feite is het voor elke persoon anders. Maar wetgevers moeten besluiten over een wettelijke meerderjarigheidsleeftijd - de leeftijd waarop een jongere mag stemmen, contracten mag aangaan, een kredietaanvraag kan indienen, dienen in het leger, en alcohol, tabak en andere producten die als ongepast voor kinderen worden beschouwd kan kopen.

Wetgevers proberen een leeftijd te kiezen waarop de meeste jonge mensen meer volwassen eigenschappen hebben dan adolescente. De leeftijd is altijd een compromis, maar het erkent dat we volwassenen de vrijheid geven om veel keuzes te maken die risico met zich meebrengen. Tobacco 21 is een buitengewone wet omdat het roken (en vapen) als zo risicovol beoordeelt dat de keuze om het te doen moet worden weggenomen van jonge volwassenen die worden vertrouwd om een auto te rijden, een huis te kopen, te trouwen, te parachutespringen of in een oorlog te vechten. De meeste landen over de wereld hebben onvoldoende bewijs gevonden om de noodzaak voor zo'n extreme maatregel te ondersteunen.