Επικίνδυνα Μέταλλα στην Vaping σε Σύνταξη

Η έκθεση σε επικίνδυνες τοξίνες είναι μια κανονική χαρακτηριστική σε κάλυψη ατμιστικών θεμάτων από τα mainstream μέσα ενημέρωσης, και θα ήταν μια έγκυρη ανησυχία αν οι έρευνες που καλύπτονται από τον τύπο ήταν ειλικρινείς επιστημονικές έρευνες. Δυστυχώς, συχνά δεν είναι. Η έρευνα είναι συχνά σχεδιασμένη για να διευκολύνει την προπαγάνδα κατά του ατμισματος.

Επανερχόμενοι τον Φεβρουάριο, καλύψαμε μια μελέτη του Πανεπιστημίου Johns Hopkins που υποστήριξε ότι βρήκε επικίνδυνες επίπεδα μετάλλων σε ατμό ηλεκτρονικών τσιγάρων. Η μελέτη ήταν προσωρινά ένα χαρακτηριστικό στην κάλυψη ειδήσεων, όπως πολλές τρομακτικές ιστορίες ατμισματος. Οι δημοσιογράφοι κάλυψαν τη μελέτη του Hopkins χωρίς κριτική, υποθέτοντας ότι η έρευνα ήταν έγκυρη και σημαίνουσα.

“Σχεδόν το 50 τοις εκατό των δειγμάτων αερολύματος είχαν συγκεντρώσεις μολύβδου υψηλότερες από τα υγειονομικά επιτρεπόμενα όρια που ορίζονται από την Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος,” ανέφερε η ανακοίνωση του τύπου του Hopkins. Σημείωσαν ότι “οι μεσαίες συγκεντρώσεις αερολύματος νικελίου, χρωμίου και μαγγανίου πλησίασαν ή υπερέβησαν τα ασφαλή όρια.”

Ωστόσο, οι συγγραφείς είχαν εκφράσει τα αποτελέσματα της μελέτης τους σε όρους περιβαλλοντικής έκθεσης. Αυτό σημαίνει ότι αξιολόγησαν τις ποσότητες τοξικών μετάλλων που εισπνέονται σαν να αναπνέονταν συνεχώς για 24 ώρες ή κατά τη διάρκεια μιας 8ωρης εργάσιμης ημέρας, παρά να υπολογίσουν τον κίνδυνο βάσει της καθημερινής χρήσης των συσκευών από τους ατμιστές. Οι ατμιστές εισπνέουν από τους ατμιστές τους μερικές εκατοντάδες φορές την ημέρα, αλλά αναπνέουμε περίπου 17,000 φορές την ημέρα.

Τώρα, μια εργασία του Έλληνα καρδιολόγου και ερευνητή ατμισματος Κωνσταντίνου Φαρσαλίνου και του καθηγητή ιατρικής του Πανεπιστημίου του Λouisville Μπραντ Ρόντου παίρνει τα δεδομένα από την εργασία του Hopkins και δείχνει πώς σχετίζονται με τις πραγματικές εκθέσεις ατμισματος. Η μελέτη τους δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Inhalation Toxicology.

Οι Φαρσαλίνους και Ρόντους χρησιμοποίησαν τρία πρότυπα για επιτρεπτή έκθεση. Το πρώτο (και προτιμώμενο) ήταν η επιτρεπτή ημερήσια έκθεση (PDE) για μέταλλα σε εισπνεόμενα φάρμακα, όπως ορίζεται από το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των Η.Π.Α. Για τα μέταλλα που δεν περιλαμβάνονται στη λίστα PDE, οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν το ελάχιστο επίπεδο κινδύνου (MRL), ένα όριο ημερήσιας έκθεσης όπως ορίζεται από την Υπηρεσία Τοξικών Ουσιών και Μητρώο Ασθενειών, ή το προτεινόμενο όριο έκθεσης (REL), ένα μέτρο του CDC για την έκθεση στο χώρο εργασίας.

Οι συγγραφείς εξέφρασαν τα αποτελέσματα ως τον αριθμό γραμμαρίων υγρού που ένας ατμιστής θα έπρεπε να καταναλώσει ημερησίως για να ξεπεράσει τα όρια έκθεσης. (Η μέτρηση σε γραμμάρια ευθυγραμμίζεται αρκετά κοντά με τα χιλιοστόλιτρα, αλλά καθώς τόσο το PG όσο και το VG έχουν συγκεκριμένες πυκνότητες ελαφρώς υψηλότερες από το νερό, οι αριθμοί δεν είναι ακριβώς οι ίδιοι.)

Χρησιμοποιώντας τα υψηλότερα μέση επίπεδα μετάλλων που αναφέρονται στην αρχική μελέτη (“75ο εκατοστημόριο”) — το οποίο θα δημιουργούσε σχεδόν το χειρότερο σενάριο για την έκθεση σε μέταλλα — οι ποσότητες του καταναλωθέντος υγρού που θα απαιτούνταν για έναν ατμιστή να φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα έκθεσης είναι σχεδόν όλες κωμικά υψηλές.

Για παράδειγμα, για να φτάσει το προτεινόμενο όριο έκθεσης του CDC για το Αλουμίνιο (Al), ένας ατμιστής θα έπρεπε να καταναλώσει περίπου 1,5 εκατομμύρια γραμμάρια υγρού σε μια μέρα — ή περισσότερα από 3,000 λίβρες. Κανένα από τα άλλα μέταλλα δεν απαιτεί τόση εισπνοή, αλλά όλα εκτός από ένα (νικέλιο) θα ήταν αδύνατο για έναν ατμιστή να καταναλώσει. Το καδμίο (Cd) δεν θα φτάσει στο μέγιστο ημερήσιο όριο του HHS για εισπνεόμενα φάρμακα μέχρι να καταναλωθούν περισσότερα από 15,000 γραμμάρια, και το μόλυβδο (Pb) θα απαιτούσε κατανάλωση 135 γραμμαρίων (περίπου πέντε ουγγιές).

Το νικέλιο (Ni) είναι το μόνο μέταλλο που έχει μια επιτρεπτή ημερήσια έκθεση που είναι πραγματικά προσιτή για έναν αποφασισμένο ατμιστή — 17 γραμμάρια. Οι Φαρσαλίνους και Ρόντους σημειώνουν ότι αν και αυτό το ποσό είναι περίπου τρεις φορές η μέση ημερήσια κατανάλωση υγρού για τους ατμιστές, είναι εφικτό να ατμιστεί τόσες πολλές σε μια μέρα.

Οι εκθέσεις ατμισματος στο νικέλιο μπορούν πιθανώς να μειωθούν ή να εξαλειφθούν αποφεύγοντας πηνία που χρησιμοποιούν νικέλιο ή νικελιωμένο σύρμα. Οι Φαρσαλίνους και Ρόντους σημειώνουν ότι οι βελτιωμένα πρότυπα κατασκευής μπορούν να μειώσουν τις εκθέσεις μετάλλων, αν και ήδη είναι χαμηλότερες από τα αποδεκτά όρια έκθεσης.

Καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής μας εκτιθεμαστε σε τοξίνες από μέταλλα και χημικά. Τους αναπνέουμε, τους τρώμε και τους πίνουμε, και τους απορροφούμε μέσω του δέρματός μας καθημερινά. Τα σώματά μας έχουν φυσικές άμυνες κατά μικρών ποσοτήτων δηλητηρίων, συμπεριλαμβανομένων των μετάλλων. Μερικοί άνθρωποι φοβούνται όλα τα χημικά και τα μέταλλα σε οποιαδήποτε ποσότητα. Φαίνεται ότι έχουν μια θεμελιώδη παρεξήγηση σχετικά με τις τοξικές εκθέσεις.

Χρειάζεται περισσότερο από την αδιάφορη έκθεση σε μέταλλα ή χημικά για να προκαλέσει καρκίνο ή άλλες ασθένειες. Έχουν γίνει εκτενείς έρευνες προκειμένου να ποσοτικοποιηθούν οι κίνδυνοι των τοξινών στις οποίες μπορούμε να εκτεθείμε χωρίς σημαντικό κίνδυνο, και γενικά εμπιστευόμαστε αυτά τα κυβερνητικά εγκεκριμένα όρια γιατί επιβεβαιώνονται από πραγματικά αποτελέσματα.

Οι ερευνητές που αγνοούν τα σχετικά όρια έκθεσης προκειμένου να τρομάξουν τους ανθρώπους (που ίσως θέλουν να ασχοληθούν με μια δραστηριότητα που οι ερευνητές αποδοκιμάζουν) δεν κάνουν ειλικρινή επιστήμη. Κάνουν πολιτική δράση. Και είναι λάθος να παραπλανούν τους ατμιστές και τους πιθανους ατμιστές σχετικά με τους σχεδόν ανύπαρκτους κινδύνους των μετάλλων στον ατμό.