Heeft de FDA een regelgevingsachterdeur gecreëerd voor Puff Bars?

Toen de FDA nieuwe richtlijnen uitvaardigde die de huidige handhavingprioriteiten van de Deeming Regel op 2 januari definieerden, werden wegwerpe-sigaretten in smaken anders dan tabak en menthol vrijgesteld. Zoals we toen verklaarden, was dat bedoeld om sigarettenachtige producten zoals de NJOY Daily en blu wegwerpproducten beschikbaar te houden voor verkoop. De nieuwe richtlijnen gingen per 6 februari in werking.

Echter, hoewel de FDA wegwerpproducten specifiek uitsloot van haar verbod op de verkoop van gearomatiseerde pod- en cartridge-gebaseerde vapes, exemptte de richtlijn geen enkele producten die na 8 augustus 2016 zijn geïntroduceerd. Tenzij fabrikanten eerst een goedgekeurde Premarket Tobacco Application (PMTA) hebben, kunnen ze wettelijk geen nieuwe producten op de markt brengen. Dat geldt voor pods, mods, atomizers, e-liquids - en recent populaire wegwerpe-sigaretten zoals de Puff Bar.

Als je een lezer bent van gerespecteerde publicaties zoals de New York Times of Washington Post, of een luisteraar van NPR, dan wordt je vergeven dat je dat niet weet. Want die nieuwsmedia - en veel anderen - hebben recent verhalen gepubliceerd die beweren dat onlangs vermarkte pod-vormige wegwerpproducten zoals Puff Bars opzettelijk zijn uitgesloten van handhaving door de FDA.

“Ook vrijgesteld zijn wegwerpe-sigaretten, inclusief een merk genaamd Puff Bar dat komt in smaken zoals aardbei, koele munt en mango en steeds populairder wordt onder jongeren, volgens volksgezondheidsgroepen,” schreef Laurie McGinley van de Post.

De “volksgezondheidsgroepen” in kwestie zijn eigenlijk pleitbezorgers voor tabakcontrole, geleid door de Campaign for Tobacco-Free Kids. Post-verslaggever McGinley, en vele anderen, lijken claims van Matthew Myers van Tobacco-Free Kids en andere tabakcontrolebronnen voor waar aan te nemen, zonder de beweerde “achterdeur” bij de FDA te verifiëren.

Sheila Kaplan van de New York Times sprak met Mitch Zeller, directeur van het FDA Center for Tobacco Products, maar stelde hem ofwel niet specifiek vragen over Puff Bars, of Zeller legde niet proactief de positie van het bureau over legale en illegale wegwerpproducten uit - of zijn reactie werd weggelaten uit het artikel, wat onwaarschijnlijk is. Kaplan beweerde ook dat er een “achterdeur” is die Puff Bars en soortgelijke producten van handhaving uitsluit.

“Enkele van de meest populaire nieuwe producten, zoals Puff Bar,” zegt NPR's Allison Aubrey, “komen in een scala van aantrekkelijke smaken - vergelijkbaar met wat Juul vroeger verkocht, zegt Myers van de Campaign for Tobacco-Free Kids.”

“Deze smaken verminderen de hardheid van de tabak,” merkt Aubrey later op, en herhaalt een vaak gebruikte en onnauwkeurige tabakcontrole-trope. Ze citeert ook de claim van Stanford-activist tegen vapen Bonnie Halpern-Felsher dat één Puff Bar “ongeveer 300 puffs heeft en ongeveer evenveel nicotine kan bevatten als twee of drie pakjes sigaretten.” Dus één Puff Bar is gelijk aan drie JUULs - ook al is de nicotine sterkte hetzelfde en biedt het slechts 50 procent meer inhalaties?

Nooit erkent de verslaggever dat elk vapingproduct dat na 8 augustus 2016 is geïntroduceerd nog steeds onderhevig is aan directe handhaving. De FDA hoeft geen specifieke richtlijnen uit te vaardigen om een product te verwijderen waarvan de fabrikant niet kan bewijzen dat het voor de datum van 2016 beschikbaar was. Sterker nog, dat is precies wat het bureau vorig oktober deed, toen het onnodige post-2016 producten maakte door JUUL-kopie Eonsmoke.

Naast Myers en Halpern-Felsher, citeert Aubrey Meredith Berkman van Parents Against Vaping e-sigaretten (PAVe). Exact dezelfde groep anti-vapen activisten verschijnt met vrijwel identieke citaten in de verhalen van andere verslaggevers. Het is duidelijk dat er een pakket van “expertise” aan de publicaties is aangeboden door Tobacco-Free Kids. Ofwel ontvingen ze een kant-en-klaar verhaal van de groep onder leiding van Myers en schreven daar omheen.

Zowel PAVe als hun “wetenschappelijke adviseur” Halpern-Felsher zijn aangesloten bij Tobacco-Free Kids, dat momenteel gek is om een $160 miljoen subsidie van Michael Bloomberg, de Democratische presidentskandidaat en de grootste Amerikaanse donateur aan tabakcontrole-initiatieven. Het Bloomberg-geld is bestemd voor het bevorderen van een verbod op alle gearomatiseerde vapingproducten.

Geen van de verslaggevers in kwestie zocht een mening van een pro-vapen expert. Dat deed ook CNN's Michael Nedelman niet, die ook met dezelfde drie experts sprak. NBC's Erika Edwards kreeg ook dezelfde citaten van dezelfde groep.

“Het nieuwe beleid lost het probleem niet op," vertelde Matthew Myers aan Edwards. "Miljoenen gearomatiseerde producten zullen beschikbaar blijven." Het werk van een anti-vapen fanaticus is nooit gedaan!

Associated Press-reporter Matthew Perrone sloeg Myers en PAVe's Berkman over in zijn verhaal, en raadpleegde in plaats daarvan PAVe-oprichter Dorian Fuhrman’s 16-jarige zoon Philip. De jongen, die al getuigd heeft voor een Huis subcommissie en de New York City Raad, wordt nu blijkbaar door verslaggevers gezien als een betrouwbare expert.

De comptroller van de staat Maryland was zo verbolgen over de “achterdeur” die producten “met namen zoals Strawberry Hard Candy, Pineapple Lemonade, Mango Bomb, Berry Gelato, Lush Ice en O.M.G.” toestond, dat hij unilateraal de wegwerpproducten verbood. Zijn kantoor publiceerde een verwoestende persbericht waarin een professor van de Universiteit van Maryland Rechtsschool aan het woord kwam, die opmerkte dat de FDA-richtlijnen “een grote gaten voor wegwerpgevulde vape-producten” hadden achtergelaten, en bedankte de staatsfunctionaris voor het “sluiten van die kloof.” Die kloof die niet bestaat.

Als er geen legitiem probleem is om over te klagen, zijn de leiders van tabakscontrole blij om er een te fabriceren. Zo is het geval met de “wegwerpachterdeur.” Vaping-pleitbezorgers kunnen uitleggen tot ze blauw aanlopen dat er geen achterdeur is omdat de producten al illegaal zijn, maar dat doet er niet toe. Omdat Matthew Myers en zijn leger van boze moeders en bereidwillige politici altijd een vers probleem nodig hebben – een nieuwe klacht om interesse te wekken, een tabaksprobleem van de week.

Er zal altijd een excuus zijn voor anti-tabaksfanatici om in valse verontwaardiging te gillen, want als een probleem niet bestaat, zullen ze er gewoon één verzinnen. En verslaggevers van de meest krachtige en invloedrijke nieuwsmedia in het land slikken het gewoon helemaal door en spugen het weer uit op de pagina's die we lezen.