Heeft de FDA een regelgevende maas in de wet gecreëerd voor Puff Bars?

Toen de FDA nieuwe richtlijnen uitvaardigde die de huidige handhavingprioriteiten van de Deeming Regel op 2 januari definieerden, werden wegwerp e-sigaretten in smaken anders dan tabak en menthol vrijgesteld. Zoals we toen uitlegden, was dat bedoeld om sigarettenachtige producten zoals de NJOY Daily en blu wegwerpartikelen beschikbaar te houden voor verkoop. De nieuwe richtlijnen gingen in op 6 feb..

Echter, hoewel de FDA specifiek wegwerpartikelen uitsloot van haar verbod op de verkoop van gearomatiseerde pod- en cartridge-gebaseerde vapes, vrijstelde de richtlijn geen producten die na 8 augustus 2016 zijn geïntroduceerd. Tenzij fabrikanten eerst een goedgekeurde Premarket Tobacco Application (PMTA) hebben, kunnen ze wettelijk geen nieuwe producten op de markt introduceren. Dat geldt voor pods, mods, atomizers, e-liquids—en recent populaire wegwerp e-sigaretten zoals de Puff Bar.

Als je een lezer bent van gerespecteerde publicaties zoals de New York Times of Washington Post, of een luisteraar van NPR, wordt je vergeven als je dat niet wist. Want die nieuwsmedia—en vele anderen—hebben recent verhalen gepubliceerd die beweren dat nieuw op de markt gebrachte pod-vormige wegwerpartikelen zoals Puff Bars opzettelijk zijn uitgesloten van handhaving door de FDA.

“Ook vrijgesteld zijn wegwerp e-sigaretten, waaronder een merk genaamd Puff Bar dat komt in smaken zoals aardbei, coole munt en mango en steeds populairder wordt onder jongeren, volgens gezondheidsgroepen,” schreef Laurie McGinley van de Post.

De “gezondheidsgroepen” in kwestie zijn eigenlijk tabakscontrole-advocacy groepen, geleid door de campagne voor tabaksvrije kinderen. Post-reporter McGinley, en vele anderen, lijken claims van Matthew Myers van Tobacco-Free Kids en andere tabakscontrolebronnen voor waar aan te nemen, zonder de vermeende “achterdeurtje” bij de FDA te verifiëren.

Sheila Kaplan van de New York Times sprak met Mitch Zeller van het FDA Center for Tobacco Products, maar vroeg hem ofwel niet specifiek naar Puff Bars, of Zeller legde de positie van de organisatie over legale en illegale wegwerpartikelen niet proactief uit—of zijn antwoord was weggelaten uit het artikel, wat onwaarschijnlijk is. Kaplan beweerde ook dat er een “achterdeurtje” is dat Puff Bars en soortgelijke producten vrijstelt van handhaving.

“Sommige van de meest populaire nieuwe producten, zoals Puff Bar,” zegt NPR’s Allison Aubrey, “komen in een scala van aantrekkelijke smaken - vergelijkbaar met wat Juul vroeger verkocht, zegt Myers van de campagne voor tabaksvrije kinderen.”

“Deze smaken verminderen de scherpte van de tabak,” merkt Aubrey later op, waarbij ze een vaak gebruikt en onnauwkeurig tabakscontrole-troeptje herhaalt. Ze citeert ook de claim van Stanford anti-vaping activiste Bonnie Halpern-Felsher dat een Puff Bar “ongeveer 300 puffs heeft en ongeveer zoveel nicotine kan bevatten als twee of drie pakjes sigaretten.” Dus één Puff Bar is gelijk aan drie JUULs—ook al is de nicotinekracht hetzelfde en biedt het slechts 50 procent meer hijs?

Nooit erkent de reporter dat elk vaping product dat na 8 augustus 2016 is geïntroduceerd nog steeds onderhevig is aan directe handhaving. De FDA hoeft geen specifieke richtlijnen uit te vaardigen om een product te verwijderen dat de fabrikant niet kan bewijzen beschikbaar te zijn geweest voor de datum van 2016. Inderdaad, dat is precies wat de organisatie vorig oktober deed, toen het onregistratie post-2016 producten die door de JUUL-copycat Eonsmoke waren gemaakt, verwijderde.

Naast Myers en Halpern-Felsher, citeert Aubrey Meredith Berkman van Parents Against Vaping e-sigaretten (PAVe). Exact dezelfde groep van anti-vaping activisten verschijnt met bijna identieke citaten in verhalen van andere reporters. Duidelijk werd er een pakket “expertise” aan de publicaties aangeboden door Tobacco-Free Kids. Of ze ontvingen een voorbereid verhaal van de groep onder leiding van Myers en schreven eromheen.

Zowel PAVe als hun “wetenschappelijk adviseur” Halpern-Felsher zijn verbonden aan Tobacco-Free Kids, die momenteel als een dolle een $160 miljoen subsidie van Michael Bloomberg, de Democratische presidentskandidaat en de grootste Amerikaanse donor aan tabakscontrole-initiatieven, uitgeven. Het Bloomberg-geld is bestemd voor het bevorderen van een verbod op alle gearomatiseerde vaping-producten.

Geen van de reporters in kwestie zocht een mening van een pro-vaping expert. Evenmin deed CNN’s Michael Nedelman, die ook met dezelfde drie experts sprak. NBC’s Erika Edwards kreeg ook dezelfde citaten van dezelfde groep.

“Het nieuwe beleid lost het probleem niet op," zei Matthew Myers tegen Edwards. "Miljoenen gearomatiseerde producten blijven beschikbaar." Het werk van een anti-vaping fanaticus is nooit gedaan!

Associated Press reporter Matthew Perrone skipte Myers en PAVe’s Berkman in zijn verhaal, en in plaats daarvan raadpleegde PAVe oprichter Dorian Fuhrman’s 16-jarige zoon Philip. De jongen, die al getuigd heeft voor een Huis subcommissie en de New York City Council, wordt nu blijkbaar gezien als een betrouwbare expert door verslaggevers.

De Maryland staatscontroller was zo verbolgen over de “achterdeur” die producten “met namen zoals Aardbei Hard Candy, Ananas Limonade, Mango Bomb, Bessen Gelato, Lush Ice en O.M.G.” toestond dat hij eenzijdig de wegwerpproducten verbood. Zijn kantoor gaf een vlammende persbericht uit dat een professor van de Universiteit van Maryland Law School featureerde, die opmerkte dat de FDA-richtlijn “een gapende kloof achterliet voor wegwerp gearomatiseerde vapeproducten,” en bedankte de staatsfunctionaris voor “het dichten van die kloof.” Die kloof die niet bestaat.

Als er geen legitiem probleem is om over te klagen, zijn de leiders van de tabakscontrole blij om er één te fabriceren. Zo is het geval met de “wegwerpachterdeur.” Vaping-voorstanders kunnen uitleggen tot ze blauw aanlopen dat er geen achterdeur is omdat de producten al illegaal zijn, maar dat maakt niet uit. Omdat Matthew Myers en zijn leger van woedende moeders en politici die willen pleasen altijd een vers probleem nodig hebben—een nieuwe klacht om interesse te wekken, een tabaksboosheid van de week.

Er zal altijd een excuus zijn voor anti-tabaks fanatici om in nepboosheid te schreeuwen, want als een probleem niet bestaat, verzinnen ze er gewoon één. En verslaggevers bij de meest krachtige en invloedrijke nieuwsmedia in het land slikken het gewoon in één keer door en spugen het weer uit op de pagina's die we lezen.