Haat is nooit een goede strategie.
Van 2012 tot 2014 nam het vapen wereldwijd in een exponentieel tempo toe. Een gemeenschap van ondergrondse hardware-hackingpioniers was al jaren bezig om de vroege e-sigaretten te verbeteren. Met hun gedistribueerde intelligentie verbonden ze zich via internetfora, net zoals open source-softwareontwikkelaars, maar hun werk creëerde open source, onpatenteerde nicotine-afgiftesystemen.
Ze sleutelden in hun schuren om de kracht, capaciteit en e-vloeistofafgifte te verhogen. Bijna elke innovatie in het vapen kan worden herleid tot deze onontdekte, onbetaalde helden van de openbare gezondheid. Hun uitvindingen werden overgenomen door nieuwe wendbare Chinese e-sigarettenbedrijven die de apparaten in massa begonnen te produceren en miljoenen rokers hen begonnen te gebruiken.
De producten waren goed genoeg, goedkoop genoeg en gemakkelijk genoeg in gebruik geworden. Vapen creëerde gemeenschappen van ex-rokers, aangezien deze veel veiligere, veel goedkopere manier om van nicotine te genieten viraal ging, van persoon tot persoon verspreid. Maar toen kwam deze verstoring tot een heftige stilstand.
Alle oude gevestigde spelers voelden diep de bedreiging. De verkopen van nicotinevervangende therapieën door Big Pharma waren bedreigd. De verkoop van sigaretten door Big Tobacco was bedreigd. En een groot deel van de tabakscontrole-establishing stond diep onder druk door deze plotselinge markverstoring die elk beginsel van hun overtuigingen uitdaagde. In de kern konden ze niet omgaan met de waarheid dat voor een groot aantal rokers, roken plezierig is ondanks de kosten.
Onder deze ideologie is het beter voor mensen om te roken dan te vapen, omdat dan rechtvaardige straf in de vorm van dood en ziekte zal neerdalen op de zondaars.
Ze hadden nog nooit eerder met een consumenteninvasie te maken gehad. Velen van hen konden het zelfs niet zien, en doen dat nog steeds niet. Werken in een tweedimensionale wereld van helden van de publieke gezondheid en schurken van Big Tobacco konden ze zich niets voorstellen buiten dit kader dat een rol speelde in de snelle achteruitgang van roken. Dus, zoals een kind dat probeert een ronde pen in een vierkant gat te passen — omdat ze geen ronde gaten beschikbaar hebben — gaven de tabakscontroleurs Big Tobacco de schuld van alles.
Sommige tabaksbedrijven waren begonnen zwakke versies van vapes te maken, zodat de tabakscontroleurs deze als doelwit aanhingen. Reclame werd beschuldigd van het doen denken aan de oude tijden van tabaksmarketing. E-sigaretten vertrouwen op smaken om de ene plezier te vervangen door de andere om de kans te maximaliseren dat volwassenen overschakelen, maar ze interpreteerden dit verkeerd als proberen kinderen als nieuwe klanten te haken.
Ze hadden zo hard gevochten om marketing te verwijderen, om snoepsigaretten te verwijderen, om alles wat aantrekkelijk is aan recreatieve nicotine te verwijderen, en toen verscheen vapen uit het niets en maakte hun werk nutteloos.
Sommige mensen in de publieke gezondheid luisterden naar de consumenten, vooral in het VK, waar een traditie van medeleven voor rokers bestond. Maar in Australië, geleid door mensen zoals Simon Chapman, was de enige juiste reactie op roken — of iets dat op roken leek — straf. Dus begon de strijd tegen deze apparaten vroeg en ging hard. Niemand durfde te luisteren naar vapers of rokers, omdat iedereen die vaping verdedigde werd verondersteld een betaalde vertegenwoordiger van Big Tobacco te zijn. Ze kaderden de discussie als een nieuw front in de oorlog tegen Big Tobacco.
Niet alleen haatten ze Big Tobacco, ze haatten de rokers zelf — en ze haatten vapers nog meer, omdat we hun ideologie blootstelden als moreel en ethisch bankroet.
Australië is waargenomen als leidend in de wereld van tabakscontrole, en veel van de belangrijkste beïnvloeders in de wereldwijde tabakscontrole zijn Australiërs. Hun ideologie was gebaseerd op haat — eerst haat voor tabaksbedrijven, maar uiteindelijk zelfs haat voor de rokers zelf.
In deze vroege jaren van de massale adoptie van vapen, probeerden velen van ons zich aan te sluiten bij de mensen van tabakscontrole in Australië. We dachten naïef dat ze hetzelfde doel als ons deelden, het einde van roken. We hadden zelf een inherente afkeer van tabaksbedrijven; niet alleen waren hun e-cigs verouderd, smakeloos en nutteloos, maar velen van ons stonden de enorme bedragen die we hen jarenlang hadden betaald en de ziekte en dood die hun producten produceerden.
Velen van ons zouden maar al te graag samen met de publieke gezondheid hebben gewerkt om het roken te beëindigen en de tabaksbedrijven daar en toen af te maken, door roken overbodig te maken. Big Tobacco stond angstig tegenover een “Kodak-moment.” Hun systemen en processen waren als logge reuzen, veel te traag om de fel hete snelheid van de vaping-innovatie door consumentenhackers en kleine, flexibele fabrikanten bij te houden.
Er was toen een echte kans voor deze disruptieve technologie om aangemoedigd en ondersteund te worden. De digitale fotografie-industrie had geen hulp nodig om het once gigantische Kodak-fotobedrijf overbodig, failliet en bankroet te maken. Samen konden vapers en de publieke gezondheid, met de steun van de overheid, zeer waarschijnlijk ook Big Tobacco overbodig en failliet maken.
Maar haat blindde hen. Niet alleen haatten ze Big Tobacco, ze haatten de rokers zelf — en ze haatten vapers nog meer, omdat we hun ideologie blootstelden als moreel en ethisch bankroet.
Net als religieuze conservatieven die condooms haten omdat ze mensen in staat stellen om “immoreel” gedrag te genieten zonder gevolgen, haatte tabakscontrole vapen omdat het mensen in staat stelde om nicotine te genieten in een rookachtig gedrag zonder gevolgen. En ze beschouwen het gebruik van nicotine als een diep immoreel gedrag. Net zoals anderen dromen van een utopie waar niemand seks heeft buiten het huwelijk, dromen ze van een utopie waarin nicotinegenot is verstoten naar de geschiedenis.
Onder deze ideologie is het beter voor mensen om te roken dan te vapen, omdat dan rechtvaardige straf in de vorm van dood en ziekte zal neerdalen op de zondaars. Het hoofdkwartier van deze ideologie, Australië, heeft dit letterlijk in de wet afgedwongen. Hier is roken volledig legaal en gemakkelijk verkrijgbaar als een consumentenproduct, en vapen is in wezen verboden, met straffen die in veel gevallen hoger zijn dan de straffen voor het gebruik van heroïne.
De Australische wet beschermt expliciet de sigarettenindustrie tegen concurrentie, door een uitzondering in de Poison Act. Elke poging om vapen en roken op gelijke voet te plaatsen, waar ze gelijkwaardig kunnen concurreren, is fel tegengewerkt door Simon Chapman en zijn vrienden.
Een enorme anti-vapingcampagne werd gelanceerd, met meer enthousiasme en meer geld dan we hadden gezien in de anti-rokeninspanningen die eraan voorafgingen. Onderzoeksdollars waren beschikbaar voor studies die opzettelijk probeerden mogelijke gevaren van vapen te vinden, terwijl onderzoekers die naar de voordelen van vapen zochten, geld moesten schooien, en zelfs hun werk moesten crowdfunden. De media en de politieke invloed van de tabakscontrole-establishing zorgden voor een constante aanvoer van angstverhalen over ontploffende e-sigaretten en gevaarlijke chemische uitstoot.
Voor hen is de strijd tegen Big Tobacco belangrijker dan het leven van rokers en hun families.
De vaping-insurgentie vertraagde tot een slakkengang. De exponentiële groeifase was voorbij. En Big Tobacco zuchtte van verlichting.
Ze hadden nu tijd. De tabakscontrole-establishing had hen een paar jaar van respijt gegeven. De tabaksindustrie kon nu hun eigen producten ontwikkelen in hun eigen tempo. Ze konden technologie creëren zoals heat-not-burn-producten die de kleine vapenbedrijven niet konden repliceren. Ze hadden bescherming gekregen voor hun belangrijkste product, sigaretten, zodat ze winstgevend konden blijven en hun eigen schadeverminderde alternatieven konden ontwikkelen.
Vapen kan niet worden gestopt. Nicotinealternatieven kunnen niet worden gestopt. Ze zullen uiteindelijk de nicotine markt van sigaretten overnemen, net zoals snus sigaretten in Zweden overheerst, en nu ook in Noorwegen. Maar de pauze en vertraging waar Big Tobacco zo dankbaar voor is, betekent dat deze bedrijven nu deel zullen blijven uitmaken van de lange termijn toekomst van de nicotine markt.
Vapers hebben gerealiseerd dat deze sector van tabakscontrole hun échte vijand is, niet de tabaksbedrijven. Zij beïnvloeden de wetten die het gemakkelijker maken om te roken dan om te vapen, en stigmatiseren en straffen vapen veel meer dan roken.
Marita Hefler’s Tweet (boven) exemplificeert hun haat. Philip Morris sponsort onderzoek buiten het gebruikelijke tabakscontroleparadigma. Het suggereert dat er boven een bepaald punt, toenemende belastingen afnemende rendementen heeft en echt lijden creëert onder arme mensen die worden ontzegd alternatieven voor sigaretten. Maar de ideologen van tabakscontrole geven er echt niet om. Voor hen is de strijd tegen Big Tobacco belangrijker dan het leven van rokers en hun families.
Net zoals het insane zou zijn voor milieuactivisten om kolenbedrijven te haten voor het overstappen op zonne-energie, zelfs kinderen zouden kunnen zien dat het gek is om Big Tobacco te haten voor het overstappen op schonere alternatieven. De voor de hand liggendheid hiervan kan niet voor altijd verborgen blijven.
Ik voel gewoon zo'n medelijden met deze mensen die hun kar aan het verkeerde paard hebben gebonden en bestemd zijn om belachelijke figuren te zijn wanneer de geschiedenis van dit moment wordt geschreven. Ze waren zo vervuld van haat dat ze blind en doof voor rede waren.
Niet alleen hielden ze meer mensen aan het roken en sterven, ze hebben eigenlijk Big Tobacco gered — hetgene dat ze het meest zeggen te haten.
Vanwege de dalende sigarettverkoop bekijken staatsregeringen in de VS en landen over de hele wereld vaporproducten als een nieuwe bron van belastinginkomsten.
Een lijst van verbodsbepalingen voor smaken van vaping-producten en online verkoopverboden in de Verenigde Staten, en verkoop- en bezitverboden in andere landen.
Een nader kijkje bij PouchPoint, een online nicotine pouch winkel die concurrerende prijzen, een breed assortiment en een soepele winkelervaring biedt.
Een praktische, datagestuurde uiteenzetting van waar de vape-markt naartoe gaat—en hoe je jouw bedrijf kunt positioneren voorop de regelgevende en categorieverschuivingen.
