Vaping, sigara içmenin kapısı değildir.

Bu, anti-vaping araştırmacıları arasında vaping’den sigaraya bir geçiş yolu kanıtlamaya çalışmak bir tradisyon haline geldi. Kendine saygısı veya sağduyusu ya da her ikisi de eksik olan her araştırmacı için bir mıknatıs gibi görünüyor. Ve bildiğimiz gibi, o alanlarda sınırlı tütün kontrol fanatiklerinin listesi uzun, derin ve devamlı.

Ama bu asla eskiyemez. “Geçiş teori” bir anti-vaping taşkınlığıdır. Ya da bir parke taşı. Ya da bir şey. Her neyse, bunu yapmaya çalışmayı gerçekten seviyorlar - ve daha önce birçok kez gördüğümüz gibi, hiçbir şey kanıtlayamıyorlar.

Bu o kadar sıcak bir konu ki, Clive Bates, heyecanlı araştırmacıların geçiş yolları hakkında yazarken karşılaştıkları yaygın tuzaklar hakkında bir blog yazısı yazdı ve gazetecilerin bunları nasıl tespit edebileceklerini - çünkü kendine saygılı bir geçiş yolu savunucusu korkutucu bir basın bülteni yayınlamayı unutmuyor.

Yine başlıyoruz

Artık yeni bir geçiş yolu çabamız var, bu da “meta inceleme”dır; birden fazla önceki çalışmadan verileri birleştirir (sözde) daha güvenilir sonuçlar çıkarmak için. Bu, geçiş yolu spekülasyonlarının bolca yer aldığı Pediatrik dergisinde.

Yazarlar, geçiş yolları konusunda tecrübe sahibi olan Güney Kaliforniya Üniversitesi'nden Jessica Barrington-Trimis ve Jennifer Unger dahil olmak üzere korkunç vaping araştırmacılarının kimler olduğunu oluşturuyorlar - daha önce geçiş yolları ile dolu olanlardan - ve Dartmouth'dan Samir Soneji. Tam liste basmaya fazla uzun.

İncelemenin kapsamına alınan çalışmaları seçerken kullandıkları kriterler şunlardı: “e-sigaraların kullanımına bağlı olarak sigara içme başlangıcıyla ilgili oran oranlarını rapor eden longitudinal çalışmalar veya son 30 günde sigara içmeyle ilgili geçmişe dönük 30 günde e-sigara kullanımıyla ilgili.” Bir dakika, bu çok fazla ilişki... değil mi?

“e-sigaraların kullanımı, genç bir hiç içiciye tütün sigarası içirmeye yol açıp açmayacağı önemlidir,” diyor Prof. Ann McNeill, bu çalışmanın sınırlamalarına değinerek. “Bu inceleme bunu bulamıyor. Gençlerin e-sigara denemeye ilgi duyanların aynı zamanda tütün sigarası denemeye de ilgi duyduğu alternatif açıklamasını dışlayamıyor.”

Başka bir deyişle, bir ilişki, bir şeyin diğerini nedenlediği anlamına gelmez. Yazarlar, ilişkiyi nedensellik gibi göstermek için en iyilerini yapıyorlar, ama yapabilecekleri tek şey ona katlanmak. “e-Sigara kullanımı, sonraki sigara içme başlangıcı ve geçmiş 30 günde sigara içme ile daha büyük bir riskle ilişkilendirildi,” yazıyorlar. Ama Prof. McNeill'in de dediği gibi, çalışmanın katılımcılarının her şeyi denemeye istekli olan çocuklar olması da bir o kadar olası.

Ama bu yazarlar mantıkla durdurulmayı istemiyorlar. Gerçekten de sadece sonuçlarına ulaşmak istiyorlar ve hükümetten ciddi bir müdahale talep ediyorlar: “Güçlü e-sigara düzenlemesi, gençler arasındaki kullanımı potansiyel olarak azaltabilir ve belki de gelecekteki nüfus seviyesi sigara içme yükünü sınırlayabilir.”

Elbette, belki. Ya da belki sigara içme azalacak - tam da vaping’in popülaritesinin hızlı bir şekilde arttığı beş yıl önce olduğu gibi. Doğru. Eğer bir geçiş etkisi varsa, bu başka bir yönde gidiyor gibi görünüyor. Daha önceki herhangi bir zamanda sigara içenlerden daha az genç sigara içiyor. Ve daha fazla sigara içen - yetişkin ve genç - sigara içmeyi bırakmak için e-sigaraları kullanıyor diğer herhangi bir üründen daha fazla.

Geçen yıl, Barrington-Trimis’in geçiş yolu üzerindeki ilk gezisi hakkında yazarken Dr. Michael Siegel, “vaping gençler arasında daha popüler hale geldikçe, sigara içmeyi yerinden etti ve sigara içmenin kayıtsızlaştırılmasına katkıda bulundu” sonucuna vardı. Şu ana kadar, gerçek dünya rakamları da bunu öneriyor.