Van alle gezondheidspanieken die de afgelopen jaren het roken van e-sigaretten hebben overspoeld, was de formaldehydepaniek zonder twijfel de grootste en meest schadelijke. Na publicatie van de inmiddels beruchte New England Journal of Medicine onderzoeksbrief van wetenschappers van de Portland State University, verklaarden kranten over de hele wereld dat het roken van e-sigaretten een groter kankerrisico was dan gewoon roken. Het verwarden mensen over de relatieve risico's van het roken van e-sigaretten, en zelfs dreef sommige rokers terug naar sigaretten.
De resultaten werden snel als onrealistisch bekritiseerd door rokers en deskundige waarnemers, die de methode en de gebruikelijke extreme, geselecteerde verslaglegging van de resultaten bekritiseerden, maar de schade was al aangericht.
Nu heeft een nieuwe paper van Dr. Konstantinos Farsalinos en Gene Gillman enige gewicht toegevoegd aan de eerdere kritiek. De systematische review analyseert het bewijs van 32 studies over e-sigaretten en carbonylverbindingen zoals formaldehyde, acetaaldehyde, acroleïne en anderen. De auteurs richten zich op de problemen met hoe deze studies worden uitgevoerd, en met name de kwesties met de studies die de meest krantenwaardige resultaten hebben opgeleverd.
Het paper is een rechtvaardiging van alles waar rokers over hebben geklaagd: veel resultaten vertegenwoordigen geen echte wereld van e-sigaretten, en zouden veel schade kunnen toebrengen aan de publieke perceptie van e-sigaretten.
Inconsistente methoden produceren inconsistente resultaten
De 32 studies opgenomen in het paper worden gedetailleerd samengevat, inclusief de methoden die zijn gebruikt om de damp te produceren en te analyseren, en hun resultaten.
Een ding dat de auteurs opmerken, is dat de methoden aanzienlijk variëren. Bijvoorbeeld, de lengte van de trekjes die zijn gebruikt, varieert van 1,8 tot 8 seconden, en de pauze tussen trekjes kan ergens tussen de 10 en 60 seconden zijn. Ook het volume van de trek varieert enorm, van net iets meer dan 33 mL tot ongeveer 153 mL.
Dit presenteert een onmiddellijk probleem: hoe kun je de resultaten van twee seconden durende trekjes die elke 30 seconden worden genomen vergelijken met die van acht seconden durende trekjes met slechts 10 seconden tussen elke trek? Het is moeilijk, om het zachtjes te zeggen, maar zo is het bewijs. Om het nog erger te maken, kunnen de resultaten worden weergegeven als per trek, per mL e-vloeistof, of per kubieke meter damp. En dit is zelfs voorafgaand aan het probleem van de specifieke apparaten en instellingen die zijn gebruikt.
Helaas werden slechts vier van de 32 studies daadwerkelijk uitgevoerd met betrokkenheid van rokers.
Dit maakt de belangrijke vraag over hoeveel formaldehyde, acetaaldehyde en acroleïne in damp zit moeilijk te beantwoorden. Je kunt door de samenvattingen van de individuele studies gaan als je wilt, maar de korte versie is dat de resultaten heel veel variëren.
Er is echter één studie die het vermelden waard is. Dr. Farsalinos en collega's reproduceerden vorig jaar de formaldehydestudie van het NEJM, waarbij ze dezelfde verouderde CE4-atomizer, dezelfde e-vloeistof en dezelfde batterij gebruikten, maar dit keer een reeks spanningen testten. Door de sleutelstap op te nemen waarin rokers wordt gevraagd de setup uit te proberen, ontdekten ze dat 4.0 V de maximale spanning was die mensen in de echte wereld zouden gebruiken. Bij deze instellingen was het resultaat van 20 μg formaldehyde per 10 trekjes (waarbij 0.001 mg = 1 μg) 36 keer lager dan de 718 μg per 10 trekjes gemeten bij 5.0 V. De oorspronkelijke studie van Portland State detecteerde 380 μg per 10 trekjes bij 5.0 V.
Hoewel directe replicaties zoals deze en studies met vergelijkbare methoden nuttige vergelijkingen kunnen bieden, is het belangrijkste punt van de paper niet zozeer de resultaten als wel de methoden. Voordat we de belangrijke vragen echt kunnen beantwoorden, moeten we overwegen waarom de gebruikte methode zo belangrijk is.
Formaldehyde: waarom krijgen zoveel onderzoekers het fout?
De discussie in de paper benadrukt echt wat we tot nu toe hebben geleerd van studies over carbonyls zoals formaldehyde in e-sigaret damp. Methodologische problemen komen vaak voor, en ze komen meestal neer op hetzelfde: droge trekjes.
De meeste rokers weten wat droge trekjes (of droge hits) zijn, omdat ze van tijd tot tijd voorkomen, vooral wanneer je net begint. Als je probeert te roken maar er niet genoeg e-vloeistof in de lont zit, kan de aanwezige vloeistof oververhitten en dit leidt tot een onaangename branderige smaak. Er zijn veel artikelen hierover op rokerswebsites, en de auteurs wijzen erop dat het voor het eerst werd beschreven in de wetenschappelijke literatuur in 2013.
Zoals de replicatie van de NEJM studie aantoonde, identificeren rokers deze omstandigheden gemakkelijk, en droge trekjes zijn waarschijnlijk verantwoordelijk voor de meest zorgwekkende resultaten voor carbonyls in damp. Veel van de problemen met hoe studies worden uitgevoerd, die in de review van Farsalinos worden besproken, draaien om het verminderen van het risico van droge trekjes.
De belangrijkste aanbevelingen van de auteurs voor toekomstige onderzoekers zijn:
- Het puffingsregime. De volumes, pufftijden en intervallen tussen de puffs variëren veel in het onderzoek, maar bepaalde combinaties kunnen leiden tot droge puffs. Bijvoorbeeld, een te kort interval geeft de spoel geen tijd om af te koelen tussen puffs, en lange puffs maken het moeilijker voor de wicking van de vernevelaar om bij te blijven. De auteurs bevelen 40-70 mL puffs aan, 2-4 seconden in lengte, en met 30 seconden tussen puffs
- Vermogeninstellingen en vernevelaars. De belangrijkste kwestie voor de meeste studies over latere generatie vaping producten is dat sommige onderzoekers lijken te denken dat elke instelling goed is voor elke vernevelaar. Zoals alle vapers weten, is dit niet het geval. Een eerdere Gillman-studie toonde dit overtuigend aan door vijf vernevelaars te testen op verschillende instellingen, en toonde aan dat nieuwere generatie vernevelaars - met betere wicking - slechts zeer lage hoeveelheden carbonyls produceren, zelfs bij hoge vermogeninstellingen
- PG/VG-verhoudingen en viscositeit. De viscositeit van de vloeistof beïnvloedt hoe goed het wickt, en problemen met wicking kunnen leiden tot droge puffs. Intuïtief zou dit betekenen dat hoge-VG e-liquids waarschijnlijk meer problemen veroorzaken. Er is enige bewijs om dit te onderbouwen, maar de auteurs merken op dat er meer onderzoek nodig is
- Temperatuur. Je zou waarschijnlijk verwachten dat de temperatuur van de spoel verband houdt met het risico van droge puffs en carbonyls, maar dat is niet zeker, en er is meer onderzoek nodig. Twee studies keken direct naar de temperatuur tijdens het vapen, en vonden dat de emissies scherp toenamen rond 300 en 350 °C (570 en 660 °F), respectievelijk. De andere verwarmde e-liquid buiten een e-sigaret en vond dat de niveaus toenamen bij 150 °C / 300 °F. De auteurs wijzen erop dat het “momenteel onduidelijk” is of er een specifieke temperatuur is geassocieerd met de carbonyltoename tijdens realistische gebruiksomstandigheden.
Natuurlijk is er één echt eenvoudige oplossing voor al deze problemen: laat vapers je protocol testen voordat je een studie uitvoert. Aangezien droge puffs worden geïdentificeerd door smaak en dit subjectief is, is de enige manier om een betrouwbare antwoord te krijgen door echte vapers erbij te betrekken. Helaas zijn slechts vier studies van de 32 daadwerkelijk met vapers betrokken.
Er zijn ook andere kwesties die moeten worden aangepakt. Een voorbeeld zijn voedseladditieven. Een studie vond dat de carbonylniveaus met maar liefst 10.000 keer toenamen in gearomatiseerde e-liquids in vergelijking met ongearomatiseerde e-liquids, en het lijkt erop dat droge puffs de oorzaak niet zijn geweest. Dit resultaat lijkt echter niet betrouwbaar, omdat veel gearomatiseerde e-liquids in de andere bestudeerde studies zijn getest, zonder vergelijkbare resultaten. De auteurs beweren dat de studie moet worden herhaald om het resultaat te bevestigen of te weerleggen.
De resultaten voor moderne vernevelaars zijn de meest relevante voor vapers. En het nieuws ziet er over het algemeen goed uit.
Een ander probleem is hoe de resultaten worden gerapporteerd. Zeggen hoeveel formaldehyde in een puff zit lijkt een goed idee, maar dat is niet altijd het geval. Hogere vermogeninstellingen produceren meer damp per puff, dus zelfs als hetzelfde percentage van de vloeistof wordt omgezet in carbonyls tijdens het vapen, zou dit leiden tot grotere hoeveelheden in elke puff. De auteurs beweren dat het nauwkeuriger zou zijn om resultaten per mL ingeademd of per gram e-liquid geconsumeerd te rapporteren.
Over het algemeen zijn er veel potentiële problemen bij het testen van formaldehyde en andere carbonyls in damp, en onderzoekers zouden niet zomaar moeten instappen zonder dingen zorgvuldig te overwegen. De eenvoudige oplossing - een vaper je methode laten testen - zou de norm moeten worden, in plaats van de uitzondering.
Moeten vapers zich zorgen maken over formaldehyde?
Dus wat betekent dit allemaal voor vapers? De resultaten voor moderne vernevelaars zijn de meest relevante voor vapers. En het nieuws ziet er over het algemeen goed uit. Formaldehyde- en andere carbonylniveaus zijn altijd veel lager in vapes dan in sigaretten wanneer deze nieuwere apparaten worden gebruikt (bijvoorbeeld in deze studie).
De auteurs wijzen erop dat het inademen van de lucht in een gewone woning betekent dat je ongeveer 1 mg formaldehyde per dag inademt, terwijl tests van moderne vernevelaars (met een resultaat uit deze brief als voorbeeld) tonen aan dat vapen van 5 ml e-liquid per dag slechts 0.083 mg aan deze toevoegt. Ze voegen eraan toe dat, “Dergelijke emissieniveaus van twijfelachtige klinische betekenis zijn in termen van gezondheidsrisico.”
Kortom, het nieuwe rapport toont aan dat onderzoekers meer moeten nadenken over hun methodologieën, maar het lijkt erop dat vapers zich na alles niet veel zorgen hoeven te maken over formaldehyde.
Vanwege de dalende sigarettverkoop bekijken staatsregeringen in de VS en landen over de hele wereld vaporproducten als een nieuwe bron van belastinginkomsten.
Een lijst van verbodsbepalingen voor smaken van vaping-producten en online verkoopverboden in de Verenigde Staten, en verkoop- en bezitverboden in andere landen.
Een nader kijkje bij PouchPoint, een online nicotine pouch winkel die concurrerende prijzen, een breed assortiment en een soepele winkelervaring biedt.
Een praktische, datagestuurde uiteenzetting van waar de vape-markt naartoe gaat—en hoe je jouw bedrijf kunt positioneren voorop de regelgevende en categorieverschuivingen.
