Wietlegalisatie Wet: Hoge Belastingen en FDA Regulatie

Een langverwachte wet op de legalisering van cannabis, gesponsord door drie hooggeplaatste Democraten in de Senaat, werd eindelijk donderdag geïntroduceerd. De wet, die weinig kans maakt om te slagen, bevat verschillende bepalingen die vooral mensen die cannabis vapen of hennep-afgeleide cannabinoïden gebruiken, zullen beïnvloeden.

Co-gesponsord door de meerderheidsleider van de Senaat Chuck Schumer (NY) en de senatoren Cory Booker (NJ) en Ron Wyden (OR), zou de Cannabis Administration and Opportunity Act (CAOA) cannabis uit de Controlled Substances Act verwijderen, het bezit en gebruik decriminaliseren, cannabisproducten op federaal niveau belasten en een nieuw FDA-centrum oprichten om producten te reguleren. Het zou ook lage federale cannabisveroordelingen wissen.

Sen. Schumer is een vreemde keuze om als gezicht van de legalisatie van cannabis te dienen. Terwijl senatoren Wyden en Booker consistente tegenstanders van cannabisverbod en strafrechtelijke drugswetgeving zijn geweest, was Schumer tot voor kort een vrolijke voorstander van de drugsoorlog. (Hij is ook een consistente en openlijke aanhanger geweest van elk nicotine vape-verbod en elke beperking die in het Congres is voorgesteld.)

De CAOA laat al een hele tijd op zich wachten. Een 163-pagina's tellende conceptversie van de wet werd afgelopen zomer gedeeld, en is nu bijna verdubbeld in omvang. De definitieve versie bestaat uit 296 pagina's, waaronder 71 pagina's met federale voorschriften die cannabisbedrijven moeten volgen—bovenop de staatsregels waarmee ze al te maken hebben.

Omdat de goedkeuring van de wet door de Senaat 60 stemmen zou vereisen, en de Democraten slechts 50 zetels hebben (plus de stem van de vice-president bij een gelijkspel), heeft de wet weinig kans op goedkeuring, vooral met veel Republikeinen die zich nog afvragen of cannabis überhaupt gelegaliseerd zou moeten worden. De CAOA, trouwens, zou geen enkele staat dwingen om de verkoop van cannabis te legaliseren; velen zullen waarschijnlijk het verbod handhaven.

Maar zelfs als startpunt voor onderhandelingen heeft de CAOA tal van tekortkomingen die vooral duidelijk zullen zijn voor huidige cannabisvapers en iedereen die de FDA heeft zien reguleren van tabak en vapingproducten.

Dit artikel is geen uitgebreide samenvatting van de CAOA, maar eerder een samenvatting van de twijfelachtige delen van de wet, grotendeels vanuit het perspectief van een vaper. Voor een grondiger kijkje naar de vele componenten van deze complexe wet zijn er uitstekende artikelen in Marijuana Moment en Cannabis Business Times. Jacob Sullum’s Reason article, hoewel geen uitgebreide overzicht, is ook een must-read.

Hoe klinkt het FDA-centrum voor cannabisproducten?

De CAOA geeft de regulering van cannabis aan de Food and Drug Administration (FDA), en creëert een nieuw FDA-centrum dat lijkt op het Center for Tobacco Products (CTP). Het nieuwe FDA-centrum voor cannabisproducten zou product- en etiketteringsnormen vaststellen en toelatbare advertentie- en marketingregels bepalen.

Voor Sen. Schumer is dit een no-brainer, aangezien hij gelooft dat federale bureaucraten bijna elke aspect van ons leven moeten beheersen. Maar voor vapers die met ontzetting hebben gekeken hoe de CTP elk aspect van de regulering van tabak en nicotineproducten verkeerd heeft aangepakt, zal het idee van FDA-regulering van cannabis beangstigend zijn.

Het nieuwe FDA-centrum zou ook in staat zijn om "andere beperkingen op te leggen aan de verkoop en distributie van cannabisproducten, inclusief beperkingen op de toegang tot, en de advertenties en promoties van, het cannabisproduct.” Dat geeft de FDA volledige controle over wat verkocht kan worden, zelfs het agentschap in staat stellend bepaalde producten te verbieden als het dat nodig acht, wat het waarschijnlijk zal doen.

De FDA zou dezelfde standaard gebruiken bij het toepassen van nieuwe regels voor cannabis als die zij momenteel toepast voor nicotineproducten: “geschikt voor de bescherming van de openbare gezondheid.” Het vereist geen visionair om zich voor te stellen hoe een FDA-centrum dat verantwoordelijk is voor het reguleren van geestveranderende drugs de klus zou aanpakken.

In 2014, toen de CTP haar concept reguliere regels voor vapingproducten publiceerde, bediende de vapingindustrie een bloeiende markt die door consumenten werd gedreven, gedomineerd door duizenden kleine vape-winkels, gerund door trotse ondernemers. Toen legde de FDA volkomen zinloze regels op, die voor bijna iedereen onbetaalbaar waren, behalve voor grote tabaksbedrijven. Nu begint de nicotine vapingmarkt te ontaarden in een verzameling zwarte en grijze marktproducten, die voornamelijk in gemakswinkels worden verkocht.

Niets is meer waarschijnlijk om de cannabis zwarte markt sterk te houden—of sterker te maken—dan de FDA de verantwoordelijkheid te geven voor het reguleren van de legale markt. Hoe meer zeurende regels, zinloze bureaucratie en bijkomende nalevingskosten de FDA toevoegt aan een al complexe legale markt, hoe groter de vraag zal zijn naar hoogwaardige illegale wiet.

Cannabis vape smaken zouden vanaf dag één worden verbannen

De wet verliest geen tijd om smaken in gevapede cannabisproducten aan te pakken; het zou ze vanaf het begin verbieden. Hoewel de wet alleen verwijst naar “kenmerkende smaken” en verschillende voorbeelden noemt zoals menthol, munt, chocolade en verschillende fruitsmaken, zegt de bewoording: “mag geen kunstmatige of natuurlijke smaak (behalve cannabis) bevatten die een kenmerkende smaak is.”

In cannabisolie die wordt verwerkt voor vaping met oplosmiddelen zoals butaan en CO2, worden de natuurlijke terpenen en flavonoïden onttrokken van de ruwe cannabis. Zonder smaken toe te voegen na verwerking, heeft het resulterende product helemaal geen smaak. Fabrikanten voegen vaak natuurlijke terpenen van andere bronnen toe om hun vape-carts smaak te geven.

Worden terpenen die na het extraheren van de olie uit de plant worden toegevoegd, als kenmerkende smaken beschouwd? Sommigen hebben herkenbare citroen-, sinaasappel- of bessen-smaken. We weten het antwoord niet, maar we weten wie zou beslissen of de Schumer-wet wordt aangenomen: de FDA.

Delta 8 zou onder de wet als marijuana worden behandeld

De Farm Bill van 2018 legaliseerde hennep (en al zijn extracten en delen), zolang het 0,3 procent of minder delta 9 THC bevat. Dat stelde een kleine industrie in staat te groeien en floreren, met producten gemaakt met legaal hennep-afgeleide cannabinoïden zoals delta 8 en delta 10 THC en HHC. Een recente federale rechtbankuitspraak bevestigde dat deze stoffen legale hennepproducten zijn. Maar Schumer's wet zou dat veranderen.

De CAOA zou hennep opnieuw definiëren om tot 0,7 procent THC toe te staan, maar alle THC en THC-isomeren in die berekening op te nemen. Dat betekent dat als je alle THC (niet alleen delta 9) in een stof optelt en de totale hoeveelheid meer dan 0,7 procent is, het product dan onder de gereguleerde cannabismarkt zou vallen en onderworpen zou worden aan dezelfde regels als marihuana bloem en delta 9-bevattende producten.

De wet noemt specifiek delta 8, delta 10, enTHCA, maar biedt voldoende speelruimte aan de regelgevers zodat elke hennep-afgeleide cannabinoïde met soortgelijke effecten onder federale regelgeving kan vallen. Dat is slecht nieuws voor veel mensen in staten waar marihuana illegaal is, en mensen in legale staten die de hoge prijzen bij cannabisklanten niet kunnen betalen.

Hoge belastingen zouden de zwarte markt laten floreren

De CAOA bevat zware federale belastingen op cannabisproducten die een enorm voordeel zullen creëren voor cannabisproducenten en verkopers op de zwarte markt. De illegale cannabismarkt loopt al prima, en er staat niets in Schumer’s wetsvoorstel dat het voortbestaan ervan zou bedreigen.

De voorgestelde belastingstructuur onder de CAOA is anders voor kleine en grote bedrijven, maar met de FDA verantwoordelijk voor de regelgeving, zullen kleine bedrijven waarschijnlijk toch niet lang overleven. In een notendop, hier is hoe de voorgestelde belastingen werken:

Voor grote fabrikanten zou de federale accijnsbelasting in de eerste twee jaar na de goedkeuring van de wet vijf procent bedragen, 15 procent in het derde jaar, 20 procent in het vierde jaar, en 25 procent daarna. Voor kleine fabrikanten is het belastingtarief half zo hoog, met een maximum van 12,5 procent na vier jaar.

Dat betekent dat consumenten van legale cannabisproducten in staten met al hoge belastingtarieven (veel hebben 15 procent of hogere belastingtarieven; Washington’s is 37 procent!), de prijs van legale cannabis in een nacht meer dan kan verdubbelen—en dat houdt zelfs geen rekening met de staatsverkoopbelastingen.

Als de CAOA werd goedgekeurd, zouden veel kopers simpelweg doorgaan met het betrekken van hun wiet van de zwarte markt, waar de belastingen laag zijn (nul) en de regelgeving minimaal is (geen). De lasten voor legale cannabisbedrijven, tussen het toevoegen van nieuwe belastingen aan hun kosten en het implementeren van complexe en dure FDA-regelgeving, zouden hun vermogen om te concurreren met een bloeiende zwarte markt, die al bestaat, bedreigen.