Ερευνητής Αμφισβητεί Μελέτες Ποντικών Ισχυριζόμενος Κινδύνους Πέρα από τον Πρώτο Καπνό για τα Παιδιά

Ένας ερευνητής αμφισβητεί μελέτες που χρησιμοποιούν ποντίκια για να προβλέψουν τους κινδύνους της έκθεσης σε “thirdhand” ατμιστικό κάπνισμα στα παιδιά, υποστηρίζοντας ότι τα πειράματα δεν αντικατοπτρίζουν τις συνθήκες σε κανονικά σπίτια.

Σε ένα σχόλιο της 23ης Οκτωβρίου, ο Ρομπέρτο Σούσμαν του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού υποστηρίζει ότι οι επιστήμονες έχουν αποδείξει βιολογικές επιδράσεις σε εργαστηριακά ζώα χωρίς πρώτα να έχουν καθορίσει ότι τα παιδιά αντιμετωπίζουν συγκρίσιμη έκθεση στην πραγματική ζωή. Ένα μετρήσιμο αποτέλεσμα σε ένα ποντίκι δεν καθορίζει αυτόματα έναν κίνδυνο για την υγεία ενός παιδιού.

Η τρίτη έκθεση αναφέρεται σε χημικές ουσίες που παραμένουν σε επιφάνειες ή υφάσματα μετά την ολοκλήρωση του καπνίσματος ή του ατμίσματος. Οι καταθέσεις καπνού από τον καπνό του τσιγάρου αφήνουν παρατεταμένα χημικά υπολείμματα σε εσωτερικούς χώρους. Ο Σούσμαν λέει ότι το αεροζόλ του ατμιστικού καπνίσματος συμπ behaves differently from tobacco smoke because its droplets evaporate and disperse rapidly, and aerosol produces no continuous sidestream emissions. Ωστόσο, ορισμένα συστατικά του αεροζόλ, συμπεριλαμβανομένης της νικοτίνης, μπορούν να συσσωρευτούν ακόμη και σε εσωτερικές επιφάνειες.

Ο ισχυρισμός του Σούσμαν βασίζεται στην ανασκόπηση του στις 22 Ιουλίου στο Διεθνές Περιοδικό Έρευνας για το Περιβάλλον και Δημόσια Υγεία. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η νικοτίνη και οι σχετικές ουσίες μπορούν να συσσωρευτούν σε επιφάνειες ύστερα από ατμισμό, αλλά ότι οι δημοσιευμένες μετρήσεις σημαντικών υπολειμμάτων προήλθαν κυρίως από εργαστηριακούς θαλάμους και καταστήματα ατμιστικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται πολύ, όχι από τυπικές κατοικίες που κατοικούνται από παιδιά. Αυτό είναι ένα συμπέρασμα σχετικά με τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία, όχι απόδειξη ότι η έκθεση δεν συμβαίνει ποτέ.

Οι πειραματικές μέθοδοι είναι κεντρικές για την καταγγελία του. Σε μια μελέτη ποντικών του 2023, οι ερευνητές εξέθεσαν βαμβακερές πετσέτες σε αεροζόλ ηλεκτρονικού τσιγάρου που δημιουργήθηκε από μηχανή, στη συνέχεια τοποθέτησαν το επεξεργασμένο ύφασμα σε κλουβιά. Ανέφεραν αλλαγές σε ορισμένα αποτελέσματα πνευμόνων μετά από επαναλαμβανόμενη έκθεση. Το πρωτόκολλο κατέστησε σαφές ότι το μολυσμένο υλικό μπορούσε να επηρεάσει τα ποντίκια, αλλά δεν μέτρησε άμεσα τι θα απορροφούσε ένα παιδί από έπιπλα ή ρούχα σε μια τυπική κατοικία.

Μια μελέτη του Ιουλίου 2026 που δημοσιεύτηκε στο Pediatric Research χρησιμοποίησε μια παρόμοια προσέγγιση με χαλιά και πετσέτες που εκτέθηκαν σε θάλαμο. Νεογέννητα ποντίκια φιλοξενήθηκαν στη συνέχεια με τα υλικά για 21 ημέρες. Οι ερευνητές ανέφεραν σεξουαλικά ειδικές αλλαγές στους πνεύμονες, συμπεριλαμβανομένης της μειωμένης πνευμονικής λειτουργίας αργότερα στη ζωή στα αρσενικά. Οι ερευνητές περιέγραψαν το μοντέλο τους ως εκπροσωπώντας την οικιακή έκθεση; ο Σούσμαν διαφωνεί με αυτήν την χαρακτηριστική αφού η μόλυνση του υφάσματος δημιουργήθηκε τεχνητά.

Δεν συμφωνούν όλοι με την εκτίμησή του. Σε ένα σχόλιο του Αυγούστου στο Pediatric Research, ο ερευνητής αναπνευστικών παθήσεων Αλεξάντερ Λάρκομπ επαίνεσε το πείραμα με τα νεογέννητα ποντίκια για την εξέταση της επαφής με οικιακά υλικά κατά τη διάρκεια μιας ευαίσθητης αναπτυξιακής περιόδου. Ο Λάρκομπ υποστήριξε ότι τα ευρήματα υποστηρίζουν ισχυρότερες προφυλάξεις κατά του ατμιστικού καπνίσματος γύρω από βρέφη. Αναγνώρισε επίσης ότι η μελέτη μοντελοποιούσε ένα σενάριο υψηλής έκθεσης και κάλεσε για συγκρίσεις με τα επίπεδα πραγματικής έκθεσης των ανθρώπων.

Η διαφωνία δεν είναι αν τα εργαστηριακά ποντίκια παρουσίασαν αλλαγές, αλλά τι καθορίζουν αυτά τα ευρήματα για τα παιδιά. Χωρίς μετρήσεις που συνδέουν την ποσότητα και τη σύνθεση των υπολειμμάτων σε κανονικά σπίτια με τις δόσεις που έλαβαν τα ζώα, τα πειράματα δεν μπορούν να ποσοτικοποιήσουν ανεξάρτητη πραγματική παιδιατρική ρίσκο.

Ο Σούσμαν λέει ότι δύο πρόσθετες δόσεις θα εξετάσουν οκτώ μελέτες ζώων και θα εξηγήσουν γιατί οι εργαστηριακές συνθήκες μπορούν να παράγουν υπολείμματα που δεν έχουν τεκμηριωθεί συγκρίσιμα στα καθημερινά περιβάλλοντα των παιδιών. Προς το παρόν, τα αποδεικτικά στοιχεία υποστηρίζουν την εξερεύνηση του θέματος, όχι τη μεταχείριση είτε των αποτελεσμάτων των ποντικών είτε της κριτικής του Σούσμαν ως τον τελευταίο λόγο για την έκθεση των παιδιών.