Rhode Island is de 19e staat die recreatieve weed legaliseert.

Na jaren van discussie en debat heeft Rhode Island eindelijk het bezit en de verkoop van recreatieve cannabis gelegaliseerd. Gisteren heeft gouverneur Dan McKee een wet ondertekend die door beide kamers van de Algemene Vergadering op dinsdag is goedgekeurd.

Rhode Island is de 19e staat die recreatieve wiet legaliseert, samen met het District of Columbia. De laatste staat die marijuana legaliseerde was de buur van Rhode Island Connecticut, in juni 2021. Onder de New England staten blijft cannabis alleen illegaal in New Hampshire.

Legale recreatieve verkopen zullen niet eerder dan 1 december zijn toegestaan, maar het bezit van tot één ounce bloem door volwassenen ouder dan 21 op hun persoon—en tot 10 ounces legaal beveiligd in een woning—is onmiddellijk legaal. Particuliere personen kunnen nu ook tot zes planten (inclusief tot drie gedroogde planten) tegelijk telen en bezitten, volgens Marijuana Moment.

Openbaar gebruik is momenteel legaal waar het roken van sigaretten is toegestaan, maar de nieuwe wet staat gemeenten toe om het “roken of verdampen van cannabis op openbare plaatsen” te verbieden of te beperken, volgens de Providence Journal.

Regels voor de nieuwe recreatieve markt zullen worden geschreven door de nieuw opgerichte drieleden Cannabis Controle Commissie (CCC), een Cannabis Adviesraad, en een administratief Cannabis Kantoor. De gouverneur benoemt CCC-leden.

“Deze wet houdt succesvol rekening met onze prioriteiten om ervoor te zorgen dat de legalisering van cannabis eerlijk, gecontroleerd en veilig is,” zei Gov. McKee. “Bovendien creëert het een proces voor de automatische schrapping van eerdere cannabisveroordelingen.” De rechtbanken van Rhode Island zullen automatisch veroordelingen voor misdaden die nu legale activiteiten zijn, schrappen tegen 1 juli 2024. Mensen kunnen echter eerder om schrapping vragen en het proces zal worden versneld.

De staatsregulators hebben de opdracht om limieten te stellen aan het THC-gehalte of de sterkte voor elk type cannabisproduct, inclusief “redelijke sterkte- of doseringslimieten voor cannabisconcentraten en eetbare producten.” De limieten zijn niet van toepassing op door de staat goedgekeurde medische cannabisproducten.

Naast de gebruikelijke zeven procent staatsverkoopbelasting, moeten klanten een 10 procent staatsaccijnsbelasting en een drie procent lokale belasting betalen in gemeenten die recreatieve verkopen toestaan—a total van 20 procent aan belastingen op elke recreatieve aankoop. Steden en andere gemeenten die al geen medische cannabisverkopen hebben, kunnen ervoor kiezen om geen recreatieve verkopen toe te staan als bewoners tegen toelating stemmen.

De wet heeft verschillende sociale rechtvaardigheidscomponenten die zakelijke aanvragers uit gemeenschappen bevoordelen die onevenredig zijn getroffen door de Drugsoorlog. Het reserveert 25 procent van de 24 nieuwe recreatieve vergunningen voor bedrijven die voor minstens 51 procent eigendom zijn van mensen die vijf van de afgelopen 10 jaar in een gemeenschap hebben gewoond die onevenredig is beïnvloed door de verboden op cannabis, zijn gearresteerd voor of veroordeeld voor misdaden die nu in aanmerking komen voor schrapping, of die voldoen aan bepaalde inkomenslimieten. Een ander kwart van de eerste groep vergunningen is gereserveerd voor werknemerscoöperaties.

Tot negen bestaande medische cannabisdispensaria zouden ook vergunningen kunnen krijgen om recreatieve producten te verkopen. Ze zouden een vergoeding van $125.000 moeten betalen om dat te doen. Geen enkel bedrijf zal vergunningen voor meerdere faciliteiten mogen hebben.

Er zijn momenteel drie medische dispensaria in de staat, gelegen in Portsmouth, Providence en Warwick. Volgens Leafly, elimineert de wet enkele huidige vergoedingen voor medische patiënten en verzorgers. Bestaande medische cannabisproducenten zullen twee jaar lang een monopolie hebben op het produceren van wiet voor de legale markt, daarna kunnen vergunningen voor aanvullende telers worden verleend.