Gevaarlijke metalen in het vapen in context geplaatst

Blootstelling aan risicovolle toxines is een regulier kenmerk in de mainstream media dekking van vapen, en het zou een geldige bezorgdheid zijn als de studies die door de pers worden behandeld eerlijke wetenschappelijke onderzoeken waren. Helaas is dat vaak niet het geval. Onderzoek is vaak ontworpen om anti-vape propaganda te faciliteren.

Terug in februari hebben we een studie van de Johns Hopkins Universiteit behandeld die beweerde gevaarlijke niveaus van metalen in e-sigaret damp te vinden. De studie was kort een vast onderdeel van de nieuwsdekking, zoals veel enge vape verhalen. Journalisten hebben de Hopkins studie kritiekloos behandeld, ervan uitgaande dat het onderzoek legitiem en betekenisvol was.

“Bijna 50 procent van de aerosolmonsters had loodconcentraties die hoger waren dan de gezondheidsgebaseerde limieten gedefinieerd door de Environmental Protection Agency,” zei de persbericht van Hopkins. Ze merkte op dat “de mediane aerosolconcentraties van nikkel, chroom en mangaan dicht bij of boven de veilige limieten kwamen.”

Echter, de auteurs hadden de resultaten van hun studie in termen van milieublootstelling uitgedrukt. Dat betekent dat ze de hoeveelheden toxische metalen die werden ingeademd beoordeelden alsof ze continu voor 24 uur of tijdens een 8-uur durende werkdag werden ingeademd, in plaats van het risico te berekenen op basis van het werkelijke dagelijkse gebruik van hun apparaten door vapers. Vapers pufen hun atomizers een paar honderd keer per dag, maar we ademen ongeveer 17.000 keer per dag.

Nu toont een paper van de Griekse cardioloog en vaping-onderzoeker Konstantinos Farsalinos en de professor geneeskunde aan de Universiteit van Louisville, Brad Rodu, de data uit het Hopkins-paper aan en laat zien hoe dit zich verhoudt tot echte vaping-blootstellingen. Hun studie werd gepubliceerd in het tijdschrift Inhalation Toxicology.

Farsalinos en Rodu gebruikten drie normen voor toelaatbare blootstelling. De eerste (en de voorkeur) was de toelaatbare dagelijkse blootstelling (PDE) voor metalen in ingeademde medicijnen, gedefinieerd door het U.S. Department of Health and Human Services. Voor metalen die niet op de PDE-lijst staan, gebruikten de auteurs de minimale risiconiveau (MRL), een dagelijkse blootstellingslimiet gedefinieerd door de Agency for Toxic Substances and Disease Registry, of aanbevolen blootstellingslimiet (REL), een CDC-maatregel voor blootstelling op de werkplek.

De auteurs drukten de resultaten uit in het aantal grammen e-vloeistof dat een vaper dagelijks zou moeten consumeren om de blootstellingslimieten te overschrijden. (De grammaat voldoet redelijk nauwkeurig aan milliliters, maar aangezien zowel PG als VG specifieke gewichten hebben die iets hoger zijn dan water, zijn de cijfers niet precies hetzelfde.)

Met de hoogste gemiddelde niveaus van metalen die in de oorspronkelijke studie werden gerapporteerd (“75e percentiel”) — wat een bijna slechtste-scenario zou creëren voor blootstelling aan metalen — zijn de hoeveelheden geconsumeerde e-vloeistof die nodig zijn voor een vaper om gevaarlijke blootstellingsniveaus te bereiken, vrijwel allemaal komiek hoog.

Bijvoorbeeld, om de door de CDC aanbevolen blootstellingslimiet voor Aluminium (Al) te bereiken, zou een vaper ongeveer 1,5 miljoen gram e-vloeistof in een dag moeten consumeren — of meer dan 3.000 pond. Geen van de andere metalen vereist zoveel vapen, maar allemaal behalve één (nikkel) zouden onmogelijk zijn voor een vaper om te consumeren. Cadmium (Cd) zou de HHS dagelijkse maximum voor ingeademde medicijnen pas bereiken nadat meer dan 15.000 gram was gepuft, en lood (Pb) zou een consumptie van 135 gram (ongeveer vijf ons) vereisen.

Nikkel (Ni) is het enige metaal dat een toelaatbare dagelijkse blootstelling heeft die daadwerkelijk binnen bereik is voor een vastberaden vaper — 17 gram. Farsalinos en Rodu merken op dat hoewel die hoeveelheid ongeveer drie keer de gemiddelde dagelijkse e-vloeistofconsumptie voor vapers is, het mogelijk is om zoveel in één dag te vapen.

Blootstellingen aan nikkel kunnen waarschijnlijk worden verminderd of geëlimineerd door coils te vermijden die nikkel of nichroomdraad gebruiken. Farsalinos en Rodu merken op dat verbeterde productie-standaarden de blootstellingen aan metalen kunnen verlagen, ook al zijn ze al lager dan de aanvaardbare blootstellingslimieten.

Gedurende ons leven worden we blootgesteld aan metalen en chemische toxines. We ademen ze in, eten en drinken ze, en absorberen ze dagelijks door onze huid. Onze lichamen hebben natuurlijke verdedigingen tegen kleine hoeveelheden vergiften, waaronder metalen. Sommige mensen vrezen alle chemicaliën en metalen in enige hoeveelheid. Ze lijken een fundamenteel misverstand te hebben van toxische blootstellingen.

Het vereist meer dan casual blootstelling aan metalen of chemicaliën om kanker of andere ziekten te veroorzaken. Er is uitgebreid onderzoek gedaan om de risico's van toxines die we kunnen tegenkomen zonder substantiële risico's te kwantificeren, en we vertrouwen over het algemeen die door de overheid goedgekeurde limieten omdat ze worden aangetoond door de uitkomsten in de echte wereld.

Onderzoekers die relevante blootstellingslimieten negeren om mensen te scare (die mogelijk een activiteit willen aangaan die de onderzoekers niet goedkeuren) doen geen eerlijke wetenschap. Ze doen politieke activisme. En het is verkeerd voor hen om vapers en potentiële vapers te misleiden over de vrijwel niet-bestaande gevaren van metalen in damp.